Шаби ман саҳар намӯдӣ ки ба талъати офтобӣ

شب من سحر نمودی که به طلعت آفتابی

Ту ба талъат офтобӣ сазад инки бе ҳиҷобӣ

تو به طلعت آفتابی سزد اینکه بی حجابی

Ту ба дард ман раседӣ ба замирам орамидӣ

تو به درد من رسیدی به ضمیرم آرمیدی

зи нигоҳ ман рамедӣ ба чунин гарони рикобӣ

ز نگاه من رمیدی به چنین گران رکابی

Ту айёр кам айёрони ту қарор бе қаророн

تو عیار کم‌عیاران تو قرار بی‌قراران

Ту давои дили фигорони магари инки дирёбӣ

تو دوای دل‌فگاران مگر اینکه دیریابی

Ғаму ишқу лиззат ӯ асари ду гӯна дорад

غم و عشق و لذت او اثر دو گونه دارد

Гуҳии сӯзу дардмандии гуҳии мастӣу харобӣ

گهی سوز و دردمندی گهی مستی و خرابی

зи ҳикояти дили ман ту бигӯ ки хуби доне

ز حکایت دل من تو بگو که خوب دانی

Дили ман куҷо ки ӯро ба канор ман наёбӣ

دل من کجا که او را به کنار من نیابی

Ба ҷалоли ту ки дар дил дигар орзӯ надорам

به جلال تو که در دل دگر آرزو ندارم

Ба ҷузи ин дуо ки бахше ба кабӯтарони уқобӣ

به جز این دعا که بخشی به کبوتران عقابی