Гарчи медонам ки рӯзӣ бениқоб ояд бурун

گرچه می دانم که روزی بی نقاب آید برون

То напиндорӣ ки ҷон аз печ ва тоб ояд бурун

تا نپنداری که جان از پیچ و تاب آید برون

Зарбатӣ бояд ки ҷон хуфта бархезад зи хок

ضربتی باید که جان خفته برخیزد ز خاک

Нола кӣ безахма аз тор рубоб ояд бурун

ناله کی بی زخمه از تار رباب آید برون

Токи хеш аз гиряҳои нимшби сероби дор

تاک خویش از گریه های نیمشب سیراب دار

Каз дарун ӯ шуъоъ офтоб ояд бурун

کز درون او شعاع آفتاب آید برون

Зарра бе мояи ӣии тарсам ки нопидои шӯй

ذرهٔ بی مایه ئی ترسم که ناپیدا شوی

Пухта тар кун хешро то офтоб ояд бурун

پخته تر کن خویش را تا آفتاب آید برون

Дар гузар аз хок ва худро пайкари хокии мгир

در گذر از خاک و خود را پیکر خاکی مگیر

Чок агар дар синаи резӣ моҳтоб ояд бурун

چاک اگر در سینه ریزی ماهتاب آید برون

Гар биравӣ ту ҳарими хешро дар баста анд

گر بروی تو حریم خویش را در بسته اند

Сари бснги остони зани лаъл ноб ояд бурун

سر بسنگ آستان زن لعل ناب آید برون