Тараб афсурда кунад дил , чу зи ҳад дар гузарад

طرب افسرده کند دل، چو ز حدّ در گذرد

Оби ҳайвони бикашад низ , чу аз сар гузарад

آبِ حیوان بکُشَد نیز، چو از سر گذرد

Ман азин зиндагии як наҳҷ озурда шудам

من ازین زندگیِ یک‌نَهَج آزرده شدم

Қанд агар ҳаст нахоҳам ки мукаррар гузарад

قند اگر هست نخواهم که مکرّر گذرد

Гар ҳама дидан як силсила макрӯҳот аст

گر همه دیدنِ یک سلسله مکروهات است

Коши ин умри гиронмоя сабктар гузарад

کاش این عمرِ گران‌مایه سبک‌تر گذرد

Ту аз ин халъат ҳастӣ чаҳ тафохури дорӣ ?

تو از این خلعتِ هستی چه تفاخر داری؟

Ин либосӣаст ки бар пайкар ҳар хар гузарад

این لباسی است که بر پیکرِ هر خر گذرد

Оҳ аз он рӯз ки бе касби ҳунар шом шавад

آه از آن روز که بی کسبِ هنر شام شود

Вой аз он шом ки бемутриб ва соғар гузарад

وای از آن شام که بی مطرب و ساغر گذرد

Лаҳзае беш набӯд ончии зи умри ту гузашт

لحظه‌ای بیش نبود آنچه ز عمرِ تو گذشت

Вончаҳи боқии сет ба як лаҳза дигар гузарад

وآنچه باقی‌ست به یک لحظهٔ دیگر گذرد

Он ҳамаи шавкату номӯси шаҳони охири кор

آن همه شوکت و ناموسِ شهان آخِرِ کار

Чанд стрист ки бар сафҳа дафтар гузарад

چند سطری‌ست که بر صفحهٔ دفتر گذرد

Оқибат дар ду се хат ҷамъ шавад аз баду нек

عاقبت در دو سه خط جمع شود از بد و نیک

Ончии як умр ба доро ва Сикандар гузарад

آنچه یک عمر به دارا و سکندر گذرد

эй ватан , зинҳмаҳи абнои ту кас ёфт нашуд

ای وطن! زین همه ابنایِ تو کس یافت نشد

Ки ба роҳ ту нагӯям зи сар , аз зар гузарад

که به راهِ تو نگویم ز سر، از زر گذرد

На шариф алълмо бугзарад аз сими сифед

نه شریف‌العلما بگذرد از سیمِ سفید

На раиси алўзро аз зар аҳмар гузарад

نه رئیس‌الوزرا از زرِ احمر گذرد

Гар ба маҳшари ҳам аз ин ҷинси дупо дар коранд

گر به محشر هم از این جنس دوپا در کارند

Вой аз он тарзи мазолим ки ба маҳшар гузарад

وای از آن طرز مظالم که به محشر گذرد

Вари яке зон ҳамаи уммол буд Эронӣ

ور یکی زان همه عمّال بُوَد ایرانی

Гилаҳо байни худованд ва паямбар гузарад

گله‌ها بینِ خداوند و پیمبر گذرد

Ин ҳамаи нақш ки бар саҳна гетӣ пайдост

این همه نقش که بر صحنۀ گیتی پیداست

Синемои сет ки аз дида ахтар гузарад

سینمایی‌ست که از دیدهٔ اختر گذرد

Ан қарибаст ки аз ишқи ту чун пероҳан

عَن‌قریب است که از عشقِ تو چون پیراهن

Синаро чок кунад Эраҷ ва аз сар гузарад

سینه را چاک کند ایرج و از سر گذرد