Ҳар ки омад дар ин ҷаҳони ночор

هر که آمد در این جهان ناچار

Равад аз ин ҷаҳон чаҳ шаҳ чаҳ гадо

رود از این جهان چه شَه چه گدا

Як ҷаҳон дигар худоӣ орост

یک جَهانِ دگر خدای آراست

Ки буд номи он ҷаҳони бақо

که بُوَد نامِ آن جهانِ بقا

Сӯии дор бақо равад ҳар кас

سویِ دارِ بَقا رَوَد هر کس

Ки биёмад дар ин сарои фано

که بیامد در این سرایِ فنا

Пӯри Эраҷи наводаи хоқон

پورِ ایرج نَوادۀ خاقان

Он малики зодаи фириштаи лақо

آن مَلِک زادۀ فرشته لَقا

Ман ба ӯ сҳр ва ӯ ба ман ъам буд

من به او صِهر و او به من عَمّ بود

На ман ӯро на ӯ падеди маро

نه من او را نه او پدید مرا

Зист панҷоҳу андари сол ба даҳр

زیست پنجاه و اَندر سال به دَهر

Чун дар ин хокдон надид вафо

چون در این خاکدان ندید وفا

Сӯй ҷинат бирафт бо дили шод

سویِ جَنَّت برفت با دلِ شاد

То бмоноди ҷоўодони он ҷо

تا بماناد جاوادان آن جا

Баҳри таърихи фӯташ Эраҷ гуфт

بهرِ تاریخِ فوتش ایرج گفت

Рафт ҷъФрқлӣ аз ин дунё

رفت جعفرقُلی از این دنیا