Доне ки чаро Тифл ба ҳангоми таваллуд

دانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّد

Бо заҷҷа ва бетобӣу фарёд ва фиғон аст

با ضَجّه و بی تابی و فریاد و فَغان است

Бо он ки буруни омада аз маҳбаси зиҳи дон

با آن که بَرون آمده از مَحبَسِ زه دان

Ва имрӯз дар ин арзаи озод ҷаҳон аст

و امروز در این عرضۀ آزادِ جهان است

Бо он ки дар он ҷои ҳама хӯн бӯда хӯрокаш

با آن که در آن جا همه خون بوده خوراکش

Венаи ҷои шукраш дар лабу шераш ба даҳон аст

وین جا شِکَرَش در لب و شیرَش به دهان است

Зонаст ки дар лавҳи азали дида ки олам

زان است که در لوحِ اَزَل دیده که عالم

Бар оламёни ҷой чаҳ зл ва чаҳ ҳўон аст

بر عالمیان جایِ چه ذُل و چه هَوان است

Донад ки дар ин нашъа чаҳҳо бар сараш ояд

داند که در این نَشئه چه‌ها بر سرش آید

Бечора аз он лаҳзаи аввал нигарон аст

بیچاره از آن لحظۀ اوّل نِگران است