Гуфт устод мабар дарс аз ёд

گفت استاد مبر درس از یاد

Ёди боди ончӣ ба ман гуфт устод

یاد باد آنچه به من گفت استاد

Ёди боди он ки марои ёди омухт

یاد باد آن که مرا یاد آموخت

Одамӣ нон хӯрд аз давлати ёд

آدمی نان خورَد از دولت یاد

Ҳеҷ ёдам наравад ин маънӣ

هیچ یادم نرود این معنی

Ки марои модари ман нодони зод

که مرا مادر من نادان زاد

Падарам низ чу устодам дид

پدرم نیز چو استادم دید

Гашт аз тарбияти ман озод

گشت از تربیت من آزاد

Пас марои миннат аз устод буд

پس مرا منت از استاد بُوَد

Ки ба таълими ман устоди устод

که به تعلیم من اُستاد اِستاد

Ҳар чаҳ медонист омухти маро

هر چه می دانست آموخت مرا

Ғайри як асл ки ногуфтаи ниҳод

غیر یک اصل که ناگفته نهاد

Қадари устоди накӯ донистан

قدر استاد نکو دانستن

Ҳайф ! устод ба ман ёди надод

حیف! اُستاد به من یاد نداد

Гар бамурдаст , рӯонаши пари нур !

گر بمردست، روانش پر نور!

Вар буд зиндаи худои ёраши бод !

ور بُوَد زنده خدا یارش باد!