Хусрави тоҷи бахши Носири дайн

خسرو تاج بخش ناصر دین

Он сиришта ба ақл ва дониш дод

آن سرشته به عقل و دانش داد

Он ки дасти атоу ҳиммат ӯ

آن که دست عطا و همت او

Ҳосили баҳру кон ба бод бидод

حاصل بحر و کان به باد بداد

Буд сими сафар ки аз табриз

بود سیم سفر که از تبریز

Шуд ба сӯии фаранги хусрави род

شد به سوی فرنگ خسرو راد

Бар ба табриз чун амири низом

بر به تبریز چون امیر نظام

Боғ ва кохӣ намӯда буд обод

باغ و کاخی نُموده بود آباد

Дар аёбу дҳоб меҳмон шуд

در اِیاب و دِهاب مهمان شد

Андари он боғи шоҳ бо дили шод

اندر آن باغ شاه با دلِ شاد

Шаҳи қадам чун ниҳод дар он боғ

شه قدم چون نهاد در آن باغ

Дар давлати бад рӯй мейри кушод

در دولت بد روی میر گشاد

Зару сими зиёди баҳри нисор

زر و سیم زیاد بهر نثار

Зери пои малики амири ниҳод

زیر پای ملک امیر نهاد

Ҳамаи чокарони султон ро

همۀ چاکران سلطان را

Шолу аслу тилло ва нуқра бидод

شال و اسل و طلا و نقره بداد

Бо дили шоди шоҳ аз ин кишвар

با دل شاد شاه از این کشور

Ба сӯии пойтахт рӯй ниҳод

به سوی پایتخت روی نهاد

Сафари шаҳи баннои боғи амир

سفر شه بنای باغ امیر

Чун ба як сол иттифоқ афтод

چون به یک سال اتفاق افتاد

Баҳри таърихи сол Эраҷ гуфт

بهر تاریخ سال ایرج گفت

« боғи мейри аҷал буд обод »

«باغ میر اجل بُوَد آباد»