Ранҷ кашад модар аз ҷафои писар лек

رنج کشد مادر از جفای پسر لیک

Ончӣ кашидаст ҳеҷ ранҷ надонад

آنچه کشیدست هیچ رنج نداند

Ранҷи писар бештар кашад падар , аммо

رنج پسر بیشتر کشد پدر، امّا

Чун писар одам нашуд з хеш баранд

چون پسر آدم نشد ز خویش بِرانَد

Модари бечора ҳар чаҳ Тифл кунад бад

مادر بیچاره هر چه طفل کند بد

Рондан ӯро зи хештани натавонад

راندنِ او را ز خویشتن نتواند

Шираи ҷонгар буд ба косаи модар

شیرۀ جان گر بُوَد به کاسۀ مادر

Зон начишад то ба Тифл худ начашонд

زان نچشد تا به طفلِ خود نچشانَد