Кист он бе шуъӯри дарвешӣ

کیست آن بیشعور درویشی

Ки ҳамеша ба лаб буд хомӯш

که همیشه به لب بُوَد خاموش

На кунад ҳеҷ гуфтугӯ бо кас

نه کند هیچ گفتگو با کس

На ба ҳарф касе намояди гӯш

نه به حرفِ کسی نماید گوش

Корҳое кунад сафеҳона

کارهایی کند سفیهانه

Хориқи одату мухолифи ҳуш

خارق عادت و مخالف هوش

Маслан дар ҳавои гарми тамӯз

مثلا در هوای گرم تموز

Хирқаи пашми афканд бар дӯш

خرقۀ پشم افکند بر دوش

Лек дар айни сурати сармо

لیک در عین سَورت سرما

Тани бараҳнаи намояд аз тани пӯш

تن برهنه نماید از تنپوش

Хониш
шморҳ 62 - дрвӣш — сбҳон гнҷӣ ⬇