эй маин хоҷа дар вазорати ту

ای مهین خواجه در وزارت تو

Халқи як сар хушанд ва ман ғамгин

خلق یک سر خوشند و من غمگین

Дувумаи афзӯн буд ки наниҳодам

دومه افزون بود که ننهادم

Сар бефикру ғусса бар болин

سر بی‌فکر و غصه بر بالین

Байт алоҳзон шудаст хонаи ман

بیت‌الاحزان شده‌ست خانه من

Баси дарин хонаи мардманди ғамин

بس درین خانه مردمند غمین

Ман ғанӣ будам ва намӯд маро

من غنی بودم و نمود مرا

Сафари Исфаҳони чунин мискин

سفر اصفهان چنین مسکین

Хусраву Исфаҳон накӯ дидам

خسرو و اصفهان نکو دیدم

Хусрав ар он агар сафоҳони ин

خسرو ار آن اگر صفاهان این

Офарин бар равони шируия

آفرین بر روان شیرویه

Бод бар дахмаи шукри нафрин

باد بر دخمه شکر نفرین

Дар шигифтам ки чун бирафт аз даст

در شگفتم که چون برفت از دست

Он ҳамаи зебу зевару озин

آن همه زیب و زیور و آذین

Чун бар ин рӯзгор худ нагарм

چون بر این روزگار خود نگرم

Дӯдам аз дил равад ба чархи барин

دودم از دل رود به چرخ برین

Пеш аз инам замонаи фаррух буд

پیش از اینم زمانه فرخ بود

эй хушо он замонаи пешин

ای خوشا آن زمانه پیشین

Ҳамаи асбоби айшами омода

همه اسباب عیشم آماده

Хонаи олӣу саҳн хона гузин

خانه عالی و صحن خانه گزین

Хотирами хуррам аз китобу қалам

خاطرم خرم از کتاب و قلم

Манзарами тоза аз гулу насрин

منظرم تازه از گل و نسرین

Фаршҳо доштами ҳамаи зари тор

فرش‌ها داشتم همه زر تار

Мебелҳо доштами ҳамаи заррин

مبل‌ها داشتم همه زرین

Нараду шатранҷам аз саноеъи ҳинд

نرد و شطرنجم از صنایع هند

Қаламу коғаз аз бадоеъи чин

قلم و کاغذ از بدایع چین

Мизҳо хубу пардаҳо марғӯб

میزها خوب و پرده‌ها مرغوب

Ҳавзам аз сангу оинаи сангин

حوضم از سنگ و آینه سنگین

Дафу не беҳисоб дар толор

دف و نی بی‌حساب در تالار

Хам май беадад ба шеби замин

خم می بی‌عدد به شیب زمین

Аргу барбати гузашта аз оҳод

ارگ و بربط گذشته از آحاد

Тору днбки расида то ъушрин

تار و دنبک رسیده تا عشرین

Ҷомаҳои дайм хазу санҷоб

جامه‌های دیم خز و سنجاب

Ҷом ҳои мем ҳамаи симин

جام‌های می‌ام همه سیمین

Асбҳо дар тавилаам баста

اسب‌ها در طویله‌ام بسته

Ҳамаро пои банду ршмаҳу зин

همه را پای‌بند و رشمه و زین

Дар қашангии китоби хонаи ман

در قشنگی کتابخانه من

Шуда ҳамчун нигорхонаи чин

شده همچون نگارخانه چین

Ҳар куҷои аҳли донишу идрок

هر کجا اهل دانش و ادراک

Шуда дар базми банда садр нишин

شده در بزم بنده صدرنشین

Табхи мозандаронӣу раштӣ

طبخ مازندرانی و رشتی

Суфраамро намӯда атри огӣн

سفره‌ام را نموده عطر‌آگین

Нону ангур суфраам ба сафо

نان و انگور سفره‌ام به صفا

Қурси хуршеду хӯшаи парвин

قرص خورشید و خوشه پروین

Чашм аз хоб ноз нагушӯдам

چشم از خواب ناز نگشودم

Ҷуз ба рӯй бутӣ чу ҳўролъин

جز به روی بتی چو حورالعین

Алғрзи доштами бисотии хуш

الغرض داشتم بساطی خوش

Шастау рафта дар хури таҳсин

شسته و رفته در خور تحسین

Сафари Исфаҳон чу пеш омад

سفر اصفهان چو پیش آمد

Ба хазон шуд ҳаволаи фарвардин

به خزان شد حواله فروردین

Ҳама бар бод рафт ва ман мондам

همه بر باد رفت و من ماندم

Бо гилӣмӣ ба зери сақфи гулин

با گلیمی به زیر سقف گلین

Ҳар саҳари воми хоҳ бар дар ман

هر سحر وام‌خواه بر در من

Ба тақозоӣ вом карда камӣн

به تقاضای وام کرده کمین

Аз дар хонаи по бурун нануҳум

از در خانه پا برون ننهم

То накӯ нанигарам ясору ямин

تا نکو ننگرم یسار و یمین

Ходими маи вшӣ ки пешам буд

خادم مه‌وشی که پیشم بود

Пеш бо сад таҷаммулу тамкин

پیش با صد تجمل و تمکین

Меҳрбон , дили навоз , оқои дӯст

مهربان، دل‌نواز، آقا‌دوست

Хуши забон , хандаи рӯ , кушодаи ҷабин

خوش‌زبان، خنده‌رو، گشاده‌جبین

Ба тақозо накарда лабро боз

به تقاضا نکرده لب را باز

Кардӣ аз бӯсаи коми ман ширин

کردی از بوسه کام من شیرین

Ҳолиё ҳар саҳар ба ҷои ду зулф

حالیا هر سحر به جای دو زلف

Пешами афканда бар адўи абрӯи чин

پیشم افکنده بر دو ابرو چین

Ман зи васлаши з бе зарии безор

من ز وصلش ز بی‌زری بیزار

намекунад фақри мардро анин

می‌کند فقر مرد را عنین

Ҳар саҳари зар талаб кунад аз ман

هر سحر زر طلب کند از من

Ман з хиҷлат фиканда сар ба замин

من ز خجلت فکنده سر به زمین

Гӯям эй шӯх ғам махӯр чандон

گویم ای شوخ غم مخور چندان

Лобм эй моҳ бад макун чандин

لابم ای ماه بد مکن چندین

Хоҷа чун шарҳи ҳоли ман шунӯд

خواجه چون شرح حال من شنود

Зуди таклиф ман кунад таъйин

زود تکلیف من کند تعیین

Ҳол эй хоҷаи мубораки фол

حال ای خواجه مبارک‌فال

Мҳрхў , поки дил , мубораки дайн

مهرخوِ پاک‌دلِ مبارک‌دین

эй туро рӯйу хуй ҳар ду накӯ

ای ترا روی و خوی هر دو نکو

эй турои қавлу аҳд ҳар ду матин

ای ترا قول و عهد هر دو متین

Ман басӣ дидаам бузургон ро

من بسی دیده‌ام بزرگان را

Кардаам хизмати киин ва маин

کرده‌ام خدمت کهین و مهین

Ту чунонӣ ки баъди сесад қарн

تو چنانی که بعد سیصد قرن

Бтў ноед дар ин замонаи қарин

به تو ناید در این زمانه قرین

Ҳимматӣ кун ки бози баргардад

همّتی کن که باز برگردد

Мари марои он тъиши дерин

مر مرا آن تعیش دیرین

Ваон чунон кун ки баъд аз ин дигар

وان چنان کن که بعد از این دیگر

Нашавам ҷуз ба миннати ту раҳин

نشوم جز به منّت تو رهین

Ҳам махоҳ он ки баҳри як хизмат

هم مخواه آن که بهر یک خدمت

Бабрами сад тънту тҳҷин

ببرم صد تعنت و تهجین

Гуҳи даҳуми заҳмати фалони алмалик

گه دهم زحمت فلان‌الملک

Гуҳи кашами миннати фалони аддӣн

گه کشم منت فلان‌الدین

Чанд гӯям адибро ки биё

چند گویم ادیب را که بیا

Шарҳи ҳолам ба хоҷа кун табйин

شرح حالم به خواجه کن تبیین

Чанд гӯям имод корӣ кун

چند گویم عماد کاری کن

Чанд хонам ба гӯши хари ёсин

چند خوانم به گوش خر یاسین

Хостии қитъаи тақозое

خواستی قطعه تقاضایی

Гуфтам ин қитъаи ҳамчу дар смин

گفتم این قطعه همچو دُر ثمین

Бар нигарадам ба хона то надиҳӣ

بر نگردم به خانه تا ندهی

Дасти хати ҳукӯмати Қазвӣн

دست‌خط حکومت قزوین

Ту ҳам эй хоҷа аз хари шайтон

تو هم ای خواجه از خر شیطان

Меҳрбонӣ куну биё ба замин

مهربانی کن و بیا به زمین

То гузаштааст ва бугзарад ночор

تا گذشته است و بگذرد ناچار

Баси шҳўру синӣн ба халқи замин

بس شهور و سنین به خلق زمین

Рӯзгори бақои умри ту бод

روزگار بقای عمر تو باد

Ончӣ боқӣаст аз шҳўру синӣн

آنچه باقی است از شهور و سنین