Омад марои ду ҳадя чу ду қурси меҳру моҳ
آمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
Бо номае ду чун ду тибқи гавҳари смин
با نامهای دو چون دو طبق گوهر ثمین
Аз ҳиأти шарифаи нисвони рай ки бод
از هیأت شریفه نسوان ری که باد
Бар ҳиأти офарин ва бар ин ҳиأти офарин
بر هیأت آفرین و بر این هیأت آفرین
Як нома буд ҳовии ашъори дили писанд
یک نامه بود حاوی اشعار دل پسند
Як нома низ ҳовии афкор дил нишин
یک نامه نیز حاوی افکار دل نشین
Ваон ҳар ду ҳадяи қуттӣу гулдони нуқра Эй
وان هر دو هدیه قوطی و گلدان نقرهای
Чун синаи фиришта ва чун ноӣ ҳури айн
چون سینه فرشته و چون نای حور عین
Сигарҳои нухба дар он қуттии қашанг
سیگارهای نخبه در آن قوطی قشنگ
Гулҳои нозанин дар гулдони нозанин
گل های نازنین در گلدان نازنین
Таъсир карда гуфта ман дар дили бенот
تأثیر کرده گفته من در دل بنات
Зон пештар ки рахна кунад дар дили Бенин
زان پیش تر که رخنه کند در دل بنین
Хуш гуфт онкӣ гуфт ки ин ҷинси алтФнд
خوش گفت آنکه گفت که این جنس الطفند
Ҳассос тар шаванд латифони алии алиқин
حساس تر شوند لطیفان علی الیقین
Ҷинси латиф зуд кунад ҳиси неку бад
جنس لطیف زود کند حس نیک و بد
Ҷинси латиф беш кунад дараки меҳру кин
جنس لطیف بیش کند درک مهر و کین
Ҷинси латифи ҷинси латиф орзӯ кунад
جنس لطیف جنس لطیف آرزو کند
Дар ҳам дӯди ду нур ки гардад ба ҳам қарин
در هم دود دو نور که گردد به هم قرین
Ҳар чанд марду зани з ҳам оянд дар вуҷӯд
هر چند مرد و زن ز هم آیند در وجود
Лекини ҳазор фарқ буд байни он ва ин
لیکن هزار فرق بود بین آن و این
Аз санг низ оина зояд вале куҷост
از سنگ نیز آینه زاید ولی کجاست
Дар санги он сафои тану покии ҷабин
در سنگ آن صفای تن و پاکی جبین
Занбӯру наҳл ҳар ду з як гавҳаранд лек
زنبور و نحل هر دو ز یک گوهرند لیک
Занбӯр неш овараду наҳли ангабин
زنبور نیش آورد و نحل انگبین
Ин меҳр аз ду мадриса бар ман тулӯъ кард
این مهر از دو مدرسه بر من طلوع کرد
Таҳти Мудӣрии ду зани оқили матин
تحت مدیری دو زن عاقل متین
Онро лақаб ба номаи надими алмулуки сабт
آن را لقب به نامه ندیم الملوک ثبت
Венаи дарра алмъолӣ бинвишта бар нигин
وین درة المعالی بنوشته بر نگین
Ҳар ду занони комила бо камолу фаҳм
هر دو زنان کامله با کمال و فهم
Парвардаи шҳўр ва бар оварда синӣн
پرورده شهور و بر آورده سنین
То бар даранд пардаи ҷаҳл аз рухи бенот
تا بر درند پرده جهل از رخ بنات
Берун намӯда дасти шаҳомати зи остин
بیرون نموده دست شهامت ز آستین
Таъсӣс чанд боб мадорис намӯда анд
تأسیس چند باب مدارس نموده اند
Бе хоҳиши аъона ва бе миннати муайян
بی خواهش اعانه و بی منت معین
Гирданд гирди ҷўқаҳи атфоли рӯзу шаб
گردند گرد جوقه اطفال روز و شب
Чун боғбон ба гирди гулу сарву ёсамин
چون باغبان به گرد گل و سرو و یاسمین
Умедами он ки то набӯд нуқта дар алиф
امیدم آن که تا نبود نقطه در الف
То бо се нуқтаи фарқ буд байни сину шин
تا با سه نقطه فرق بود بین سین و شین
Аз ин ду пер зан нашавад холии ин асос
از این دو پیر زن نشود خالی این اساس
Вази ин ду шер зан нашавад холии ин ърин
وز این دو شیر زن نشود خالی این عرین
Ваон хоҳарони динии ман модарон шаванд
وان خواهران دینی من مادران شوند
Андари ҳифози исмату андари паноҳи дайн
اندر حفاظ عصمت و اندر پناه دین
Бар зодагон диҳанд зи пистони илми шер
بر زادگان دهند ز پستان علم شیر
Зон пас ки бӯдаанд ба батни ҳунари ҷанин
زان پس که بوده اند به بطن هنر جنین
Ҳам Маҳастӣ ба арсаи биоранди ҳам Ҳуго
هم مهستی به عرصه بیارند هم هوگو
Ҳам Мустафои камоли бзоинд ва ҳам ленин
هم مصطفی کمال بزایند و هم لنین
То осмон бинозад шабҳо ба ахтарон
تا آسمان بنازد شبها به اختران
Нозад шабонаи рӯз ба ин ахтарони замин
نازد شبانه روز به این اختران زمین
Мадҳу санои ман ба умуми муаллимот
مدح و ثنای من به عموم معلمات
Хайру дуои ман ба вуҷӯди муъаллимӣн
خیر و دعای من به وجود معلمین
Бар шеър ман маханд ба хушкӣ ки хоҷа гуфт
بر شعر من مخند به خشکی که خواجه گفت
Кӣ шеър тар таровад аз хотири ҳазин
کی شعر تر تراود از خاطر حزین