Шунидам ман ки ориф ҷонам омад

شنیدم من که عارف جانم آمد

Рафиқи собиқ тҳронм омад

رفیقِ سابقِ طهرانم آمد

Шудам хўшўқту ҷонӣ тоза кардам

شدم خوشوقت و جانی تازه کردم

Нишоту ваҷд беандоза кардам

نشاط و وَجدِ بی‌اندازه کردم

Ба нукарҳо супурдам то бидонанд

به نوکرها سپردم تا بدانند

Кигар ориф расад аз дар наронанд

که گر عارف رسد از در نرانند

Нгўинди ин ҷаноб мавлавӣ кист

نگویند این جَنابِ مولوی کیست

Фулонӣ бо чунин шахс ошно нест

فُلانی با چنین شخص آشنا نیست

Ниҳодам дар утоқаши тахти хобӣ

نهادم در اطاقش تختِ خوابی

Чароғӣ , ҳавлае , собӯнӣ , обӣ

چراغی، حوله ای، صابونی، آبی

Арақҳоӣ ки бо диққат кашидам

عرق‌هایی که با دقّت کشیدم

Ба дасти худ даруни ганҷаи чидам

به دستِ خود دَرونِ گنجه چیدم

Муҳайё кардамаш қртосу хома

مهیّا کردمش قِرطاس و خامه

Барои рафтани ҳаммоми ҷома

برایِ رفتنِ حمّام جامه

Фаровони ҷӯҷау тиҳуи харидам

فراوان جوجه و تیهو خریدم

Дутои аҳтёто сар буридам

دوتایی احتیاطاً سر بریدم

Нишастам мунтазир каз дар дар ояд

نشستم منتظر کز در در آید

зи дидораши марои шодони намояд

ز دیدارش مرا شادان نماید

Хониш
бхш 1 — сбҳон гнҷӣ ⬇