Ҳиҷоби зан ки нодон шуд чунинаст

حجابِ زن که نادان شد چنینست

Зани мастура маҳҷӯба инаст

زنِ مستورۀ محجوبه اینست

Ба кас додан ҳамоно вақъ нагузошт

به کُس دادن همانا وقع نگذاشت

Ки бо рўгирии улфат бештар дошт

که با روگیری اُلفت بیشتر داشت

Балии шарму ҳаё дар чашм бошад

بلی شرم و حیا در چَشم باشد

Чу бастии чашми боқӣ пашм бошад

چو بستی چَشم باقی پَشم باشد

Агар занро биомузанд номӯс

اگر زن را بیاموزند ناموس

Занад бепарда бар боми фалаки кӯс

زند بی‌پرده بر بامِ فلک کوس

Ба мастурӣ агар пай барда бошад

به مستوری اگر پی بُرده باشد

Ҳамон беҳтар ки худ бепарда бошад

همان بهتر که خود بی‌پَرده باشد

Бурун оянд ва бо мардон Биҷӯшанд

برون آیند و با مردان بجوشند

Ба таҳзиби хисол худ бакӯшанд

به تهذیبِ خصالِ خود بکوشند

Чу зан таълим диду дониши омухт

چو زن تعلیم دید و دانش آموخت

Равоқи ҷон ба нур бениш афрӯхт

رواقِ جان به نورِ بینش افروخت

Ба ҳеҷ афсуни зи исмат бар нагардад

به هیچ افسون ز عصمت بر نگردد

Ба дарё гар биафтад тар нагардад

به دریا گر بیفتد تر نگردد

Чу хур бар олимӣ партав фишонд

چو خور بر عالمی پرتو فشانَد

Вале худ аз таъарруз давр монад

ولی خود از تعرّض دور مانَد

Зани рафтаи клжи дидаи Фокўлтаҳ

زن رفته کُلِژ دیده فاکُولتِه

Агар ояд ба пеши ту дкўлтаҳ

اگر آید به پیشِ تو دِکُولتِه

Чу дар ваии иффату озарми бинӣ

چو در وی عفّت و آزرم بینی

Ту ҳам дар вай ба чашми шарми бинӣ

تو هم در وی به چَشم شرم بینی

Таманнои ғалат аз вай маҳол аст

تمنّایِ غلط از وی مُحال است

Хаёли бад дар ӯ кардан хаёл аст

خیالِ بد در او کردن خیال است

Бирав эй марди фикр зиндагӣ кун

برو ای مرد فکرِ زندگی کن

Неи хар , тарки ин хар бандагӣ кун

نیی خر، ترکِ این خر بندگی کن

Бурун кун аз сари наҳсати хурофот

برون کن از سرِ نحست خُرافات

Биҷунб аз ҷо ки фии алтохири офот

بجنب از جا که فِی التاخیرِ آفات

Гирифтам ман ки ин дунё биҳиштаст

گرفتم من که این دنیا بهشتست

Биҳиштии ҳур дар лифофа зиштаст

بهشتی حور در لفّافه زشتست

Агар зан нест , ишқи андар миён нест

اگر زن نیست، عشق اندر میان نیست

Ҷаҳон беишқ агар бошад ҷаҳон нест

جهان بی عشق اگر باشد جهان نیست

Ба қурбонати магари сирӣ ? пиёзӣ ?

به قربانت مگر سیری؟ پیازی؟

Ки тӯии буқчау чодари намозӣ ?

که توی بُقچه و چادر نمازی؟

Ту мроти ҷамоли зулҷалолӣ

تو مرآتِ جمالِ ذوالجلالی

Чаро монанди шaлғaм дар ҷуволӣ

چرا مانندِ شلغم در جَوالی

Сару таҳи баста чун дар кӯчаи ое

سر و ته بسته چون در کوچه آیی

Ту хонуми ҷон на , бодимҷони мое

تو خانم جان نه، بادمجانِ مایی

Бидон хӯбӣ дар ин чодари криҳӣ

بدان خوبی در این چادر کریهی

Ба ҳар чизеи биҷузи инсони шабиҳӣ

به هر چیزی بجز انسان شبیهی

Куҷо фармуд пайғамбар ба қуръон

کجا فرمود پیغمبر به قرآن

Ки бояд зан шавад ғӯли биёбон

که باید زن شود غولِ بیابان

Кадомаст он ҳадис ва он хабари кӯ

کدام است آن حدیث و آن خبر کو

Ки бояд зан кунад худро чу лўлў

که باید زن کند خود را چو لولو

Ту бояд зинат аз мардон бапушӣ

تو باید زینت از مردان بپوشی

На бар мардон кунӣ зинати фурӯшӣ

نه بر مردان کنی زینت فروشی

Чунин каз пой то сар дар ҳарирӣ

چنین کز پای تا سر در حریری

Зании оташ ба ҷон , оташ нагирӣ !

زنی آتش به جان، آتش نگیری!

Ба пои путин ва дар сари чодари Фоқ

به پا پوتین و در سر چادرِ فاق

Намоеи тоқат бе тоқатони тоқ

نمایی طاقتِ بی‌طاقتان طاق

Биндозӣ гулу гулзори берун

بیندازی گُل و گُلزار بیرون

зи Киеву дасткаши дил ҳо кунӣ хӯн

ز کیف و دستکش دل‌ها کنی خون

Шавад маҳшар ки хонуми рӯи гирифта

شود محشر که خانم رو گرفته

Таъолии аллоҳ аз он рӯи кӯи гирифта !

تعالی الله از آن رو کو گرفته!

Паямбар ончӣ фармудаст он кун

پیمبر آنچه فرمودست آن کُن

На зинати фош ва на сӯрат ниҳон кун

نه زینت فاش و نه صورت نهان کن

Ҳиҷоби дасту сӯрат худ яқинаст

حجابِ دست و صورت خود یقینست

Ки зиди нас қуръон мубинаст

که ضدِّ نصِّ قرآنِ مبینست

Ба исмат нест марбӯти ин тариқа

به عصمت نیست مربوط این طریقه

Чаҳ рабтӣ гўз дорад бо шқиқаҳ ?

چه ربطی گوز دارد با شقیقه؟

Нигари андари деҳоту байни элот

نگر اندر دهات و بینِ ایلات

Ҳамаи рӯ боз бошанд он ҷамилот

همه رو باز باشند آن جمیلات

Чаро беисматӣ дар корашон нест ?

چرا بی عصمتی در کارشان نیست؟

Ривоҷи ишва дар бозорашон нест ?

رواجِ عشوه در بازارشان نیست؟

Занон дар шаҳрҳо чодар нишинанд

زنان در شهرها چادر نشینند

Вале чодар нишинон ғайр инанд

ولی چادر نشینان غیرِ اینند

Дар ақтор дигар зан ёр мардаст

در اقطارِ دگر زن یار مردست

Дар ин меҳнати саро сарбор мардаст

در این محنت‌سرا سربارِ مردست

Ба ҳар ҷои зан буд ҳам пеша бо мард

به هر جا زن بُوَد هم پیشه با مرد

Дар ин ҷои мард бояд ҷон кунад фард

در این جا مرد باید جان کَنَد فرد

Ту эй бо машку гули ҳамсангу ҳамранг

تو ای با مشک و گل همسنگ و همرنگ

намегардад дар ин чодари дилати танг ?

نمی‌گردد در این چادر دلت تنگ؟

На охири ғунча дар сайри такомул

نه آخِر غنچه در سیرِ تکامُل

Шавад аз пардаи берун то шавад гул ?

شود از پرده بیرون تا شود گُل؟

Ту ҳам дастӣ бизан ин парда бурдор

تو هم دستی بزن این پرده بردار

Камоли худ ба олам кун намӯдор

کمالِ خود به عالم کن نمودار

Ту ҳам ин парда аз рух давр ме кун

تو هم این پرده از رُخ دور می‌کُن

Дару деворро пар нур ме кун

در و دیوار را پر نور می‌کُن

Фидои он сар ва он синаи боз

فدای آن سر و آن سینۀ باز

Ки ҳам исмат дар ӯ ҷамъаст ҳам ноз

که هم عصمت در او جمعست هم ناز