Доши ғулами марги ту ҳазз кардам аз ашъори ту ман
داش غُلم! مرگِ تو، حظ کردم از اشعارِ تو، من
Мтлзз шудам аз лиззати гуфтори ту ман
متلذذ شدم از لذت گفتار تو، من
Офарин гуфтам бар табъи гуҳарбори ту ман
آفرین گفتم بر طبع گهربار تو، من
Бхдо мот шудам дар ту ва дар кори ту ман
به خدا، مات شدم در تو و در کار تو، من
Васфи марказро кас мисли ту бепарда нагуфт
وصف مرکز را کَس مثل تو بی‌پرده نگفت
Рафтау дидау санҷидау пай барда нагуфт
رفته و دیده و سنجیده و پی‌برده نگفت
Ҳар чаҳ дар нумраи даҳ буд муназзаҳ дидам
هر چه در نمرهٔ ده بود، منزه دیدم
Гар ту як ҳасан дар ӯ дидӣ ман даҳ дидам
گر تو یک حُسن در او دیدی، من ده دیدم
نظم تو متقن و نثر تو موجه دیدم
Назми ту мутқану насри ту муваҷҷаҳ дидам
قابل محمدت و در خور به‌به دیدم
Қобили Муҳамадат ва дар хур ба ба дидам
هیچ یک از نمرات تو چنین خوب نبود
Ҳеҷ як аз нумароти ту чунин хуб набӯд
یک فرازی که در او باشد، معیوب نبود
Як фарозӣ ки дар ӯ бошад маъюб набӯд
غیر تو پیش کسی این همه اخبار کجاست؟
Ғайри ту пеш касе ин ҳама ахбор куҷост
اگر اخبار بوَد، جرأت اظهار کجاست؟
Агар ахбор буд ҷуръат изҳор куҷост
آن که لوطی‌گری‌ات را کند انکار کجاست؟
پنطیند آن دگران، لوطی پادار کجاست؟
Онкии лутигарятро кунад инкор куҷост
آفرین‌ها به ثبات و به وفاداری تو
Пнтинди он дгарон , лутӣ подор куҷост
پر و پا قرصی و رک‌گویی و پاداری تو
Офаринҳо ба сабот ва ба вафодории ту
که گمان داشت که این شور به پا خواهد شد؟
Пару пои қурсӣу руки гӯйӣу подории ту
هر چه دزد است ز نظمیه رها خواهد شد؟
Ки гумон дошт ки ин шӯр ба по хоҳад шуд
دزد کت‌بسته رئیس‌الوزرا خواهد شد؟
Ҳар чаҳ дуздаст зи нзмиаҳ раҳо хоҳад шуд
دور ظلمت بدل از دور ضیا خواهد شد؟
مملکت باز همان آش و همان کاسه شود
Дузди кати бастаи раис алўзро хоҳад шуд
لعل ما سنگ شود، لؤلؤ ما ماسه شود
Даври зулмати бадал аз давр зё хоҳад шуд
این رئیس‌الوزرا قابل فراشی نیست
Мамлакати бози ҳамон ош ва ҳамон коса шавад
لایق آن که تو دل‌بستهٔ او باشی نیست
Лаъли мо санг шавад лؤлؤи мо моса шавад
در بساطش به جز از مرتشی و راشی نیست
Ин раиси алўзрои қобил фаррошӣ нест
همتش جز پی اخاذی و کلاشی نیست
Лоиқи он ки ту дили баста ӯ бошӣ нест
گر جهان را بسپاریش، جهان را بخورد
ور وطن لقمهٔ نانی شود، آن را بخورد
Дар бисоташи биҷуз аз мртшӣ ва рошӣ нест
از بیانات رئیس‌الوزرا با دو سه تن
Ҳимматаши ҷузи паии аххозӣ ва клошӣ нест
کرده یک رنده تئاتری و فرستاده به من
Гар ҷаҳонро бисипоряш ҷаҳонро бихӯрад
که کند دیدهٔ ابنای وطن را روشن
Вари ватани луқма ноне шавад онро бихӯрад
من هم، الساعه دهم شرح بر ابنای وطن
Аз баёноти раиси алўзро бо ду се тан
تا بدانند چه نیکو امنایی دارند
Карда як риндаи тотрӣу фиристода ба ман
چه وطن‌خواه رئیس‌الوزرایی دارند