Шуд фасли баҳору гул сало дод

شد فصل بهار و گُل صلا داد

Бар чеҳраи хуби худ сафо дод

بر چهرۀ خوب خود صفا داد

Боди саҳарии зи ошноӣ

بادِ سحری ز آشنایی

Пайғоми вафо ба ошно дод

پیغام وفا به آشنا داد

Булбули зи фироқ чанд моҳа

بلبل ز فراق چند ماهه

Боз омаду шарҳ моҷаро дод

باز آمد و شرح ماجرا داد

Оўх ки баҳори мо хазон шуд

آوخ که بهار ما خزان شد

Он рӯй чу гули зи мо ниҳон шуд

آن روی چو گُل ز ما نهان شد

خوناب جگر ز فُرقت تو

Аз чашмаи чашми мо равон шуд

از چشمۀ چشم ما روان شد

Хуноби ҷигари зи фурқати ту

بلبل‌صفت از فراق رویت

Дар боғи насиби мо фиғон шуд

در باغ، نصیب ما فَغان شد

эй хонуми дарраи алмъолӣ

گرییم ز درد اشتیاقت

Гарӣем зи дарди иштиёқат

سوزیم در آتش فراقت

Сӯзем дар оташи фироқат

جفت المیم و یار اندوه

بینیم ز دوستان چو طاقت

Байнем зи дӯстон чу тоқат

گوییم ز روی درد و حسرت

Ҷуфти алмиму ёри андӯҳ

آییم چو بی تو در وِثاقت

Афсӯс ки ҷои тести холӣ

از ما چه خلاف دیده بودی؟

эй хонуми дарраи алмъолӣ

کاین گونه مفارقت نمودی؟

Аз мо чаҳ хилофи дида будӣ

سر رشتهٔ اتحاد ما را

Кин гӯна мФор намӯдӣ

رفتی و ز دست ما ربودی

جای تو به روی چشم ما بود

Рафтӣу зи дасти мо рабӯдӣ

در خاک سیه چرا غنودی؟