Субҳи дам кин тоири чархи ошён

صبحدم کاین طایر چرخ آشیان

Офтобӣ гардад аз болои кӯҳ

آفتابی گردد از بالای کوه

Тафтаи рух , боли кӯбон , пурзанон

تافته‌رخ، بال‌کوبان، پَرزنان

Аз пару болаш чаман гирад шиква

از پر و بالش چمن گیرد شکوه

Нағма хон мурғи саҳар бар шохсор

نغمه‌خوان، مرغ سحر بر شاخسار

Бинии он парвонаи хуши холу хат

بینی آن پروانۀ خوش خال و خط

Ҷустаи берун аз ғилофи перҳан

جسته بیرون از غلاف پیرهن

Бо пару болии пар аз заррини нқт

با پر و بالی پر از زرین نُقَط

Сар занад як як ба гулҳои чаман

سر زند یک‌یک به گُل‌های چمن

Бӯсади инро ғабғаб ва онро изор

بوسد این را غبغب و آن را عذار

* * *

***

* * *

***

Ҳамчунон он тифлаки ширини забон

همچنان آن طفلک شیرین زبان

Бо рухии сурху сипед аз шеру хӯн

با رخی سرخ و سپید از شیر و خون

Он ду чашми барқи зан чун ахтарон

آن دو چشم برق‌زن چون اختران

Сар кунад шодони зи шодиҷаҳи бурун

سر کند شادان ز شادیجه برون

Бингарад атрофи худро шоди хор

بنگرد اطراف خود را شاد خوار

Бо табассумҳои ширинтар зи қанд

با تبسم‌های شیرین‌تر ز قند

Ҳамчуи парвонаи кушояди болу пар

همچو پروانه گشاید بال و پر

Бар ҷаҳд аз ҷо чу аз миҷмари сапанд

بر جهد از جا چو از مجمر سپند

Дасти модари бӯсад ва рӯй падар

دست مادر بوسد و روی پدر

Ин дар оғӯшаш кашад он дар канор

این در آغوشش کِشد، آن در کنار