Туро эй хирадманди равшани равон

تو را ای خردمند روشن‌روان

Забон кард яздон аз ин сони равон

زبان کرد یزدان از این‌سان روان

Хирад дод ва ҷон доду покизаи ҳуш

خرد داد و جان داد و پاکیزه‌هوش

Дили равшану чашми биноӣу гӯш

دل روشن و چشم بینای و گوش

Ки ӯро ба покӣ ситоиш кунӣ

که او را به پاکی ستایش کنی

Шабу рӯзи пешаш ниёйиш кунӣ

شب و روز پیشش نیایش کنی

Биомузии онро ки огоҳ нест

بیاموزی آن را که آگاه نیست

Дилашро бад-ӣни боргаҳ роҳ нест

دلش را بدین بارگه راه نیست

Чу дилҳо ки бинии ҳама равшан аст

چو دل‌ها که بینی همه روشن است

Басои дил ки дар банд оҳрмн аст

بسا دل که در بند آهرمن است

Шиносади худованди худро сутур

شناسد خداوندِ خود را ستور

Чаро буд бояд дилу дидаи кӯр

چرا بود باید دل و دیده کور

Нигорандаи моҳу меҳру сипеҳр

نگارندهٔ ماه و مهر و سپهر

Чунон дон ки пайдотар аз моҳу меҳр

چنان دان که پیداتر از ماه و مهر

Аз он чат гумон ояд ӯ бартар аст

از آن چت گمان آید او برتر است

Вази он кат нишон ояд ӯ дигар аст

وز آن کت نشان آید او دیگر است

Нишон аст ҳастяшро ҳарчӣ ҳаст

نشان است هستیش را هرچه هست

Чаҳ бинандаи чашм ва чаҳ гӣрандаи даст

چه بیننده چشم و چه گیرنده دست

Чаҳ борону бод ва чаҳ абри баҳор

چه باران و باد و چه ابر بهار

Чаҳ хандони гулу лолаи ҷӯйбор

چه خندان گُل و لالهٔ جویبار

Ҳамаи дӣдании офарӣдаи сету бас

همه دیدنی آفریده‌ست و بس

Надид офаринандаро ҳеҷ кас

ندید آفریننده را هیچ‌کس

Барин ҷаҳон ҳар замон бар фузун

برین جهان هر زمان بر فزون

Падед овареда зи коф ва з навен

پدید آوریده ز کاف و ز نون

На дар офариниш касе ёр ӯ

نه در آفرینش کسی یار او

На ранҷии мар ӯро зи кирдор ӯ

نه رنجی مر او را ز کردار او

Замонии набӯдаи сет бе ӯ замон

زمانی نبوده‌ست بی او زمان

Макон офаринаст ва ӯ бе макон

مکان‌آفرین است و او بی‌مکان

Гулу барги гули байн ки хошоки хушк

گُل و برگ گُل بین که خاشاک خشک

Ба бор ояду нофи оҳӯ ба машк

به بار آید و ناف آهو به مشک

На бар бозӣ оварад моро падед

نه بر بازی آورد ما را پدید

На курсии з баҳр нишаст офарид

نه کرسی ز بهر نشست آفرید

Ҷаҳон кард ӯ , бениёз аз ҷаҳон

جهان کرد او، بی‌نیاز از جهان

Ниҳон нест каз бими душмани ниҳон

نهان نیست کز بیم دشمن نهان

Яке ошкороу нодӣдании сет

یکی آشکارا و نادیدنی‌ست

Нишонаши шаби тирау равшании сет

نشانش شب تیره و روشنی‌ست

зи тираи шубон , рӯз равшан кунад

ز تیره شبان، روز روشن کند

зи борон , рухи хок гулшан кунад

ز باران، رخ خاک گلشن کند

Баҳорони ҳама гул кунад ҷӯйбор

بهاران همه گل کند جویبار

Хазони барфи бандади ҳамаи кӯҳсор

خزان برف بندد همه کوهسار

з ҳар донаи даҳ хӯшаи оради бурун

ز هر دانه ده خوشه آرد برون

Ки ҳар хӯшаи сад дона дорад фузун

که هر خوشه صد دانه دارد فزون

зи санги оташи орад чу аз абри об

ز سنگ آتش آرد چو از ابر آب

Ҳам оби орад аз сангу барф аз саҳоб

هم آب آرد از سنگ و برف از سحاب

зи борони садафи пари з гавҳар кунад

ز باران صدف پر ز گوهر کند

Чунон каз неи сабз шукр кунад

چنان کز نی سبز شکّر کند

Кунад мояи вари сангу хошоки ҷӯй

کند مایه‌ور سنگ و خاشاک جوی

Мари инро ба рангу мари онро ба буи

مر این را به رنگ و مر آن را به بوی

Мари ин сангро лаълу ёқӯти ном

مر این سنگ را لعل و یاقوت نام

Мари он чӯбро ном шуд авди хом

مر آن چوب را نام شد عود خام

Табоиъпазиру ситораи шинос

طبایع‌پذیر و ستاره‌شناس

з яздон надоранд ҳаргизи сипос

ز یزدان ندارند هرگز سپاس

Табоиъ чаҳ донад ҳамеи неку бад

طبایع چه داند همی نیک و بد

Ситора надонад равону хирад

ستاره نداند روان و خرد

Чаҳ кор ояд аз Зуҳра ва аз Зуҳал

چه کار آید از زهره و از زحل

Ба дарё буд ҳут ва бар хон ҳамл

به دریا بود حوت و بر خوان حمل

Туро фалсафаи сӯй нирон кашид

تو را فلسفه سوی نیران کشید

Ба коми палангон ва шерон кашид

به کام پلنگان و شیران کشید

Мхор аз бунаи гардани аждаҳо

مخار از بنه گردن اژدها

Кигар дам занад зу наёбӣ раҳо

که گر دم زند زو نیابی رها

Набӯдаи сети ҳаргиз ки яздон набӯд

نبوده‌ست هرگز که یزدان نبود

Набошад ки набӯд нишоед ситуд

نباشد که نبوَد نشاید ستود

Туро бо чаро ва чигуна чаҳ кор

تو را با چرا و چگونه چه‌ کار؟

Макун бо худованди худ корзор

مکن با خداوند خود کارزار

Фузун омад аз боз , тиҳу ба ранг

فزون آمد از باز، تیهو به رنگ

Валикини мар ӯро надоданд чанг

ولیکن مر او را ندادند چنگ

зи булбул ба тани зоғ бартар фузуд

ز بلبل به تن زاغ برتر فزود

Валикин чу булбул надонад сурӯд

ولیکن چو بلبل نداند سرود

Чаҳ кор омад аз Ғарми покизаи ранг

چه کار آمد از غرم پاکیزه رنگ

Ки бошад шикори ҳзбру паланг

که باشد شکار هِزبر و پلنگ

Туро беҳунар , кишвар ва лашкар аст

تو را بی‌هنر، کشور و لشکر است

Марои боҳунар , бахшиши андак тар аст

مرا باهنر، بخشش اندک‌تر است

Ҷаҳони офарини ин чунин офарид

جهان‌آفرین این‌چنین آفرید

Аз оғози гашти ин шигифтии падед

از آغاز گشت این شگفتی پدید

Ҳамаи панҷ рӯзаст чун бингарем

همه پنج روز است چون بنگریم

Тани осону ранҷур ҳам бигузарем

تن‌آسان و رنجور هم بگذریم

Сабки бори беҳтар ба ҳар ду сарой

سبک‌بار بهتر به هر دو سرای

Сабки бори беҳтари писандади худоӣ

سبک‌بار بهتر پسندد خدای