Биёрост лашкар дигар рӯз кӯш

بیاراست لشکر دگر روز کوش

Ба зер омад аз кӯҳу буришади хурӯш

به زیر آمد از کوه و بر شد خروش

Ба лшкргаҳи андари сипаҳро надид

به لشکرگه اندر سپه را ندید

Аз он шодмонии дилаши брприд

از آن شادمانی دلش برپرید

Ҳаме гуфт душмани гурезони зи пеш

همی گفت دشمن گریزان ز پیش

Чунонаст чун мурда аз дасти хеш

چنان است چون مرده از دست خویش

Ба лшкргаҳи шоҳ тиҳўр шуд

به لشکرگه شاه طیهور شد

Фурӯд омаду ранҷ аз ӯ давр шуд

فرود آمد و رنج از او دور شد

Сипоҳии гарон аз пас ваии шитофт

سپاهی گران از پس وی شتافت

Давон то шабонгоҳи касро наёфт

دوان تا شبانگاه کس را نیافت

Пиёдаи танӣ чанд бечораи вор

پیاده تنی چند بیچاره‌وار

зи пас монда буданд берахту бор

ز پس مانده بودند بی رخت و بار

Гирифтандашон ва бибастанд сахт

گرفتندشان و ببستند سخت

Кашидандашон то ба наздики тахт

کشیدندشان تا به نزدیک تخت

Ба тундӣ аз эшон бипурсед шоҳ

به تندی از ایشان بپرسید شاه

Ки тиҳўр кӣ рафт аз ин ҷойгоҳ

که طیهور کی رفت از این جایگاه

Яке посухаши зон миён дод , ва гуфт

یکی پاسخش زآن میان داد، و گفت

Агар бргшоииди роз аз наҳуфт

اگر برگشایید راز از نهفت

Чу шаҳри шумо ман бчнг оварам

چو شهر شما من به چنگ آورم

Ялонро ба ком наҳанг оварам

یلان را به کام نهنگ آورم

Ҳамаи хонаҳои шумо бе газанд

همه خانه‌های شما بی‌گزند

Бидорам , шуморо надорам нижанд

بدارم، شما را ندارم نژند

Гар ин ранҷи якбора кӯтаҳ кунед

گر این رنج یکباره کوته کنید

зи корӣ ки ман пурсам огаҳ кунед

ز کاری که من پرسم آگه کنید

Бигӯед бо ман ки бар кӯҳсор

بگویید با من که بر کوهسار

Чаҳ моя ниҳонаст шаҳру ҳисор

چه مایه نهان است شهر و حصار

Бсило чигуна тавонам кушод

بسیلا چگونه توانم گشاد

Мар ӯро чигуна сети созу ниҳод

مر او را چگونه‌ست ساز و نهاد

Ҷаҳондидаи перӣ аз эшон гузин

جهاندیده پیری از ایشان گزین

Ки донист гуфтори Мочӣну чин

که دانست گفتار ماچین و چین

Бадв гуфт к-эии шаҳриёри далер

بدو گفت کای شهریار دلیر

Барӣни кӯҳи яздони туро кард чир

بر این کوه یزدان تو را کرد چیر

Туро эзад оварад бо ин гуруҳ

تو را ایزد آورد با این گروه

Бидон то бидонанд шоҳони кӯҳ

بدان تا بدانند شاهان کوه

Ки ӯ дар ҷаҳон банда дорад бниз

که او در جهان بنده دارد بنیز

Ки ӯ кӯҳро нашимурд ҳеҷ чиз

که او کوه را نشمرد هیچ چیز

Бидон то ннознди бор дигар

بدان تا ننازند بار دگر

Ба шаҳр ва ба ганҷ ва ба кӯҳу камар

به شهر و به گنج و به کوه و کمر

Нгўинд кандар ҷаҳони ҳеҷ кас

نگویند کاندر جهان هیچ کس

Ба мо брнёбди ҳамеи дастрас

به ما برنیابد همی دسترس

Бадавӣаст нозаш бадавӣаст умед

بدوی است نازش بدوی است امید

Ба тираи шубон ва ба рӯзи сипед

به تیره شبان و به روز سپید

Чунин омад аз марди дониш пажӯҳ

چنین آمد از مرد دانش‌پژوه

Чу фармони даройад чаҳ дашт ва чаҳ кӯҳ

چو فرمان درآید چه دشت و چه کوه

Бидон , шаҳрёро , ки ҳафтод шаҳр

بدان، شهریارا، که هفتاد شهر

Мари ин кӯҳро аз ҷаҳонаст баҳр

مر این کوه را از جهان است بهر

Бузургу бонбўаҳу сахти устувор

بزرگ و به‌انبوه و سخت استوار

Пар аз боғу обу пар аз миваи дор

پر از باغ و آب و پر از میوه دار

Аз эшон се шаҳраст бо созу ҷанг

از ایشان سه شهر است با ساز و جنگ

Тарошидаи девораш аз хораи санг

تراشیده دیوارش از خاره‌سنگ

Баландии девори сад гази фузун

بلندی دیوار صد گز فزون

Фгндаҳи сети обаш ба кандаи дарун

فگنده‌ست آبش به کنده درون

Ба киштии туоне ба кандаи гузашт

به کشتی توانی به کَنده گذشت

Наёбӣ ту роҳӣ дигар сӯии дашт

نیابی تو راهی دگر سوی دشت

Аз ин ҳар се бораи бсилои яке сет

از این هر سه باره بسیلا یکی‌ست

Ки монанди ӯ дар ҷаҳони андакии сет

که مانند او در جهان اندکی‌ست

Ки тиҳўр дорад ба оромгоҳ

که طیهور دارد به آرامگاه

Фаровон дар он шаҳри ганҷу сипоҳ

فراوان در آن شهر گنج و سپاه

Дигар шаҳр ғайрасту дигари ҳам аўр

دگر شهر «غیر» است و دیگر هم «اور»

Ки гардуни намояд чу бинии зи давр

که گردون نماید چو بینی ز دور

Пер дорадаш , корам , он ҳар ду шаҳр

پسر داردش، «کارم» آن هر دو شهر

Мари он ҳар дуро аз биҳиштаст баҳр

مر آن هر دو را از بهشت است بهر

Дигар шаҳрҳо гарчи ҳаст устувор

دگر شهرها گرچه هست استوار

Туоне кушодани ту осону хор

توانی گشادن تو آسان و خوار

Даҳ ва ду ҳисораст бар теғи кӯҳ

ده و دو حصار است بر تیغ کوه

Ки аз диданаш дида гардад сутӯҳ

که از دیدنش دیده گردد ستوه

Пар аз мивау боғу оби равон

پر از میوه و باغ و آب روان

зи дидорашон пер гардад ҷавон

ز دیدارشان پیر گردد جوان

Аз эшон дубора писар дорадаш

از ایشان دو باره پسر داردش

з ҳар чиз бе баҳраи нгзордш

ز هر چیز بی‌بهره نگذاردش

Дигарҳо пар аз ганҷи оростаи сет

دگرها پر از گنج آراسته ست

Ҳамаи хонаҳо гавҳару хостаи сет

همه خانه‌ها گوهر و خواسته‌ست

Чу бишунид аз пери гуфтор , кӯш

چو بشنید از پیر گفتار، کوش

Ба разми андарун тезтар кард кӯш

به رزم اندرون تیزتر کرد کوش

На фарзанд кӯшам , бадв гуфт , агар

نه فرزندِ کوشم، بدو گفت، اگر

Гушойами миёнро ба банди камар

گشایم میان را به بند کمر

Ҷузи он гуҳ ки ин ҷойҳоро ба ҷанг

جز آنگه که این جای‌ها را به جنگ

Бчнг оварам гарчи ёбам диранг

به چنگ آورم گرچه یابم درنگ

Ҳисораш ба шамшер ҳомӯн кунам

حصارش به شمشیر هامون کنم

Ҳамаи кандаро об чун хӯн кунам

همه کنده را آب چون خون کنم

Фиристам сӯии чин аз ин марзи хок

فرستم سوی چین از این مرز خاک

Занонро кунам бевау бардаи пок

زنان را کنم بیوه و برده پاک

зи перят зинҳор додам кунун

ز پیریت زنهار دادم کنون

Ҳаме бош дар пеши мо раҳнамӯн

همی باش در پیش ما رهنمون

Бифармуд ковро нигаҳдоштанд

بفرمود کاو را نگه داشتند

Замоняш бемард нагузоштанд

زمانیش بی‌مرد نگذاشتند