Вази он ҷойгаҳи лашкар андар кашид

وز آن جایگه لشکر اندر کشید

Чу аз даври шаҳр бсило бидид

چو از دور شهر بسیلا بدید

Ба гардуни расидаи яке бора буд

به گردون رسیده یکی باره بود

Ту гуфтӣ ки сангӣ ба як пора буд

تو گفتی که سنگی به یک پاره بود

Сари бурҷаши эмини зи захми каманд

سر برجش ایمن ز زخم کمند

зи парвози тираши срФ бе газанд

ز پرواز تیرش سرف بی‌گزند

Сӯии конгресси ши норасидаи уқоб

سوی کنگره‌ش نارسیده عقاب

Сари борааш нопсўдаҳи саҳоб

سر باره‌اش ناپسوده سحاب

Яке жарфи дарё ба гардиши равон

یکی ژرف دریا به گردش روان

Ки хира шуд аз дидани ваии равон

که خیره شد از دیدن وی روان

Ба девор бар мардуми анбӯҳ буд

به دیوار بر مردم انبوه بود

Фузунтар зи мأҷўҷ бар кӯҳ буд

فزونتر ز مأجوج بر کوه بود

Чунон буд девораш аз сози ҷанг

چنان بود دیوارش از ساز جنگ

Чу боғи баҳорони ҳамаи ранги ранг

چو باغ بهاران همه رنگ رنگ

Хурӯшии з ҳар бурҷ бардошта

خروشی ز هر برج برداشته

Дирафшии з ҳар сӯи барафрошта

درفشی ز هر سو برافراشته

Дил кӯш якборагии гашти танг

دل کوش یکبارگی گشت تنگ

Аз он борау созу мардони ҷанг

از آن باره و ساز و مردان جنگ

Сипаҳро баробар фурӯд оваред

سپه را برابر فرود آورید

Саропардау хайма ҳо баркашид

سراپرده و خیمه‌ها برکشید

Дирафшии з ҳар хаймаи бартари фаррошат

درفشی ز هر خیمه برتر فراشت

Чапу рости бораи ялони бргмошт

چپ و راست باره یلان برگماشت

Гумонеи чунон барад каз шаҳр , ҷанг

گمانی چنان برد کز شهر، جنگ

Бурун оварад душманаши бидрнг

برون آورد دشمنش بیدرنگ

Саворони тиҳўр монанди гург

سواران طیهور مانند گرگ

Хурушон ки эй шаҳриёри бузург

خروشان که ای شهریار بزرگ

Раҳо кун ки разм аз буруни оварем

رها کن که رزم از برون آوریم

Сари чинёни зери хӯни оварем

سر چینیان زیر خون آوریم

Чунин дод посух ки ин нест рой

چنین داد پاسخ که این نیست رای

Ки бо он сипаҳ мо надорем пой

که با آن سپه ما نداریم پای

Ббошид то душман ояд ба ҷанг

بباشید تا دشمن آید به جنگ

Пас он гуҳ ба тир ва ба зубину санг

پس آن گه به تیر و به زوبین و سنگ

Ба девор аз эшон бихоҳйми кин

به دیوار از ایشان بخواهیم کین

Бисӯзем ҷону дили шоҳи чин

بسوزیم جان و دل شاه چین

Ба куштан чаро дод бояд сипоҳ ?

به کشتن چرا داد باید سپاه؟

Ки идзони бад-ӣн хашм гирад зи шоҳ

که یزدان بدین خشم گیرد ز شاه

Чу бинад ки берун нахоҳем рафт

چو بیند که بیرون نخواهیم رفت

Шитобади сипаҳро сӯии разм , тафт

شتابد سپه را سوی رزم، تفت

Чу дороӣ чин кард моҳии диранг

چو دارای چین کرد ماهی درنگ

зи тиҳўрён кас наомад ба ҷанг

ز طیهوریان کس نیامد به جنگ

Барошуфт , бо меҳтарони сӯии дашт

برآشفت، با مهتران سوی دشت

Баромад , зи гирди бсилои бгшт

برآمد، ز گرد بسیلا بگشت

Ки ҷое магар ёбад ӯ роҳи дашт

که جایی مگر یابد او راه دشت

Надид ва ба чашмаши ҷаҳони танги гашт

ندید و به چشمش جهان تنگ گشت

Ғриўидни кӯсу бонги ялон

غریویدن کوس و بانگ یلان

Ҳамеи ҳушу дили бастад аз бади дилон

همی هوش و دل بستد از بددلان

Бидон сон хурӯш омад аз кӯҳу дашт

بدان سان خروش آمد از کوه و دشت

Ки миррӣх аз он ғулғули осемаи гашт

که مرّیخ از آن غلغل آسیمه گشت

зи борони тиру зи борони санг

ز باران تیر و ز باران سنگ

Шуд аз куштагон бар замини ҷои танг

شد از کشتگان بر زمین جای تنگ

зи баси санг каз бора андохтанд

ز بس سنگ کز باره انداختند

Дар шаҳр аз эшон бипардохтанд

در شهر از ایشان بپرداختند

Чунон санг гуфтӣ ки гардун фишонд

چنان سنگ گفتی که گردون فشاند

Ҳамаи трги фӯлод дар срншонд

همه ترگ فولاد در سرنشاند

Ба як захм , аз эшон ду раҳи шаш ҳазор

به یک زخم، از ایشان دو ره شش هزار

Баровард санги бсилои дамор

برآورد سنگِ بسیلا دمار

зи тиҳўрён кас накишту нахуст

ز طیهوریان کس نکشت و نخَست

Бад-ӣни разми тиҳўрро буд даст

بدین رزم طیهور را بود دست

Дижами чеҳраи дорои чини бозгашт

دژم چهره، دارای چین بازگشت

Чу бо саракашони аўри ҳамрози гашт

چو با سرکشان اور همراز گشت

Чунин гуфт комрўзи баргарди шаҳр

چنین گفت کامروز بر گردِ شهر

Бгштм , надидам ҷуз аз ранҷи баҳр

بگشتم، ندیدم جز از رنج بهر

Баландаст девору сахти устувор

بلند است دیوار و سخت استوار

Кушодан нишоед бад-ӣни рӯзгор

گشادن نشاید بدین روزگار

Надидам ҷуз аз роҳ дар ҷои ҷанг

ندیدم جز از راهِ در جای جنگ

Дирозоаши борӣку паҳноаши танг

درازاش باریک و پهناش تنگ

Агар мо ҳамаи рӯзи ҷанги оварем

اگر ما همه روز جنگ آوریم

Сари саракашони зери санги оварем

سر سرکشان زیر سنگ آوریم

Ба тиҳўрёни брнёиди газанд

به طیهوریان برنیاید گزند

Сипоҳам таба гардаду дардманд

سپاهم تبه گردد و دردمند

Ҷуз ин нест дармон ки эдар диранг

جز این نیست درمان که ایدر درنگ

Кунем ва насозем бо шаҳри ҷанг

کنیم و نسازیم با شهر جنگ

Ман ин шаҳр дорам зи беруни нигоҳ

من این شهر دارم ز بیرون نگاه

Дигар шаҳрҳоро фиристам сипоҳ

دگر شهرها را فرستم سپاه

Чу вайрон шавад марзи ороста

چو ویران شود مرز آراسته

Ба лшкргаҳ мо расад хоста

به لشکرگه ما رسد خواسته

Зану кӯдаконро биоранди асир

زن و کودکان را بیارند اسیر

Шавад куштау хастаи бурноу пер

شود کشته و خسته برنا و پیر

Зананд оташи андари сарои сарон

زنند آتش اندر سرای سران

Битарсанд аз ин бе гумони дигарон

بترسند از این بی‌گمان دیگران

Бузургони бад-ӣни рой хшнў шуданд

بزرگان بدین رای خشنو شدند

зи пигор ва аз разми як сӯ шуданд

ز پیگار و از رزم یک سو شدند

Дигар рӯз лашкар фиристод кӯш

دگر روز لشکر فرستاد کوش

Ба ҳар сӯи саворони пўлодпўш

به هر سو سواران پولادپوش

Ба тороҷ ва куштан кушоданд даст

به تاراج و کشتن گشادند دست

Ҳамаи шаҳр обод карданд паст

همه شهر آباد کردند پست

Зану бачаро барда карданд пок

زن و بچّه را برده کردند پاک

Баромад ба гардун аз он марзи хок

برآمد به گردون از آن مرز خاک

Ҷазира ба вайронӣ оварад рӯй

جزیره به ویرانی آورد روی

Ба ду сол аз ӯ давр шуд рангу буи

به دو سال از او دور شد رنگ و بوی

Тани обод аз он шаҳрҳо даҳ намонад

تن آباد از آن شهرها ده نماند

Дигар номи он дигарон кас нахонд

دگر نام آن دیگران کس نخواند

Бикунаданду оташи бадв бар заданд

بکندند و آتش بدو بر زدند

Чунон ҷои хуррам баҳам барзаданд

چنان جای خرّم به هم برزدند

Чу шаш сол бар ҷой бинишаст кӯш

چو شش سال بر جای بنشست کوش

Бсилои ҳамон буд бо ноӣу нӯш

بسیلا همان بود با نای و نوش

На танагӣ падед омад аз нону об

نه تنگی پدید آمد از نان و آب

На кардан тавонист бурҷии хароб

نه کردن توانست برجی خراب