Дар ганҷҳои падар кард боз
در گنجهای پدر کرد باز
Фаровон бурун кард аз он ганҷу соз
فراوان برون کرد از آن گنج و ساز
Биоварад солори фархундаи бахт
بیاورد سالار فرخندهبخت
зи ганҷи падари шоягонии се тахт
ز گنج پدر شایگانی سه تخت
Яке тахти пирӯза буд , он ки кӯш
یکی تخت پیروزه بود، آن که کوش
Фиристод наздики тиҳўр зуаш
فرستاد نزدیک طیهور زوش
Забарҷади яке тахт дигар гузид
زبرجد یکی تخت دیگر گزید
Ки андари ҷаҳони он чунон кас надид
که اندر جهان آن چنان کس ندید
Яке дигар аз зари хуршеди ранг
یکی دیگر از زرّ خورشیدرنگ
Ки ҳаргизи чунон , кас наёрад ба чанг
که هرگز چنان، کس نیارد به چنگ
Ба ёқӯту пирӯзаи ороста
به یاقوت و پیروزه آراسته
Ба лаъл ва ба марҷони бпиростаҳ
به لعل و به مرجان بپیراسته
Ниҳода бар он тахтҳо ҳар се тоҷ
نهاده بر آن تختها هر سه تاج
Биоварада даҳ тахти дигари зи оҷ
بیاورده ده تخت دیگر ز عاج
Ҳам аз таҳтаи дебои чинии ҳазор
هم از تخته دیبای چینی هزار
Ҳазор дигар теғи заҳри обдор
هزار دگر تیغ زهرابدار
Биоварад аз он пас ҳазорон зира
بیاورد از آن پس هزاران زره
Бадви ҳеҷ пайдо на банду гиреҳ
بدو هیچ پیدا نه بند و گره
Ҳамон тахти дебои чинии ҳазор
همان تخت دیبای چینی هزار
Ҳазор дигар мураккаби шоҳвор
هزار دگر مرکب شاهوار
Пас он нофа ӣ машки таббати ҳазор
پس آن نافهٔ مشک تبّت هزار
Ҳазор дигар найза ӣ ҷони гузор
هزار دگر نیزهٔ جانگذار
зи ёқӯти сад пора ҳамчун кноғ
ز یاقوت صد پاره همچون کناغ
Ки дар шаб ҳаме тофтӣ чун чароғ
که در شب همی تافتی چون چراغ
Дигар буд сад дона дар хўшоб
دگر بود صد دانه درّ خوشاب
Ки аз шаҳриёрон надид он ба хоб
که از شهریاران ندید آن به خواب
зи санҷоби мӯӣу смўри сиёҳ
ز سنجاب موی و سمور سیاه
Гузин кард ва оварад ганҷури шоҳ
گزین کرد و آورد گنجور شاه
Шимурданд аз он мўиҳои даҳ ҳазор
شمردند از آن مویها ده هزار
Сад аз хубрӯёни чину ттор
صد از خوبرویان چین و تتار
Канизии сад ва бист шамшоди тан
کنیزی صد و بیست شمشاد تن
Ҳамаи пои кӯбу ҳамаи чанги зан
همه پایکوب و همه چنگزن
Ба ғамзаи ҳамаи чашма ӣу дилрабоӣ
به غمزه همه چشمه و دلربای
Ба фитнаи ҳамаи чеҳра ӣу ҷони кроӣ
به فتنه همه چهره و جانگزای
Сад аз тозии асбони обии нажод
صد از تازی اسبان آبینژاد
Гузин кард шоҳи он ба ойин ва дод
گزین کرد شاه آن به آیین و داد
Гуҳи шеҳаи ошуфта ӣ бедилӣ
گهِ شیهه آشفتهٔ بیدلی
Мар ӯро таҳгии давртар манзилӣ
مر او را تگی دورتر منزلی
Гуҳи роҳ дар зери марди хирад
گه راه در زیر مرد خرد
Буридӣ шбонрўзи фарсанги сад
بریدی شبانروز فرسنگ صد
зи дарёи гирифтаи яке асби нар
ز دریا گرفته یکی اسب نر
Чу сайли равон ва чу мурғ ба пар
چو سیل روان و چو مرغ بهپر
Ба ҳайкал чу кӯҳу қўоӣм чу санг
به هیکل چو کوه و قوائم چو سنگ
Чу гӯрон ба мӯӣ ва чу девон ба ранг
چو گوران به موی و چو دیوان به رنگ
Таниш чун шабаҳ , рух чу сими ҳалол
تنش چون شبه، رخ چو سیم حلال
Чу ҷаъд батон мӯӣу дунболу ёл
چو جعد بتان موی و دنبال و یال
Ба гаштан чу чарх ва ба ҷустан чу тир
به گشتن چو چرخ و به جستن چو تیر
Каз ӯ хира шуд мардуми тизўир
کز او خیره شد مردم تیزویر
Ба рафтан чу бод ва давидан чу бабр
به رفتن چو باد و دویدن چو ببر
Ба ҷавлон чу оташ ба шеҳа чу абр
به جولان چو آتش به شیهه چو ابر
Тгоўр чу анқо , диловар чу шер
تگاور چو عنقا، دلاور چو شیر
Ба майдони давон ва ба ҷавлони далер
به میدان دَوان و به جولان دلیر
Равонтар ба дарё чу обии наҳанг
روانتر به دریا چو آبی نهنگ
Давонтар ба кӯҳ ӯ зи кӯҳии паланг
دوانتر به کوه او ز کوهی پلنگ
зи ранги сиёҳяши тираи ғроб
ز رنگ سیاهیش، تیره غراب
зи бод давиданаши хираи уқоб
ز باد دویدنْش خیره عقاب
Чу оташ ба гармӣ , чу товуси каш
چو آتش به گرمی، چو طاووس کش
Кашон бар замини мӯии ёлу буриш
کشان بر زمین موی یال و برش
Сиёҳи Сиёвуш , беҳзоди ном
سیاه سیاووش، «بهزاد» نام
Аз ин асб бӯда сет ва ин нест хом
از این اسب بودهست و این نیست خام