Чу корами чунин хоста кард рост
چو کارم چنین خواسته کرد راست
Дабирии хирадмандро пеши хост
دبیری خردمند را پیش خواست
Сари посух нома кард офарин
سر پاسخ نامه کرد آفرین
Бидон коФриди осмону замин
بدان کآفرید آسمان و زمین
Срорндаҳ бар бандагони дарду ранҷ
سرآرنده بر بندگان درد و رنج
Нигоранда ӣ ҳафт дар ҳафт ва панҷ
نگارندهٔ هفت در هفت و پنج
Аз ӯйаст кому хирому навид
از اوی است کام و خرام و نوید
Аз ӯем сипос ва бадвем умед
از اویم سپاس و بدویم امید
Ки бинмуд моро дар ин рӯзгор
که بنمود ما را در این روزگار
Рухи шоҳи фархундау комгор
رخ شاه فرخنده و کامگار
Кашида зи заҳҳоки кини ниё
کشیده ز ضحاک، کینِ نیا
Кунанда ҳамаи тозаи дайни дунё
کُننده همه تازه دینِ دنیا
Ба як захм аз он гурза ӣ гоўсор
به یک زخم از آن گُرزهٔ گاوسار
Бароварда аз деву ҷодӯи дамор
برآورده از دیو و جادو دمار
Шудаи ҷони ҷамшеди шодон аз ин
شده جان جمشید شادان از این
зи номаши рамидаи далерони чин
ز نامش رمیده دلیران چین
Ниёгони мо солиёнии ҳазор
نیاگان ما سالیانی هزار
Дар ин орзӯ монда буданд хор
در این آرزو مانده بودند خوار
Надиданду рафтанду бгзоштнд
ندیدند و رفتند و بگذاشتند
Умед аз чунин рӯз бардоштанд
امید از چنین روز برداشتند
Ба ҳангом мо кард яздони падед
به هنگام ما کرد یزدان پدید
Сипосаст аз он кин ҷаҳони офарид
سپاس است از آن کاین جهان آفرید
Бад-ӣни муждаи кон морФш шуд ҳалок
بدین مژده کآن مارفش شد هلاک
Агар ҷон ба дарвеши бахшам чаҳ бок
اگر جان به درویش بخشم چه باک
Ҷаҳондор ҳамвора фирӯзи бод
جهاندار همواره فیروز باد
Шабаши рӯзу рӯзаш чу наврӯзи бод
شبش روز و روزش چو نوروز باد
Чунон дорам умед каз фари шоҳ
چنان دارم امّید کز فرّ شاه
Яке баҳра ояд бад-ӣни никхўоаҳ
یکی بهره آید بدین نیکخواه
Чу Эрони зи ҷодўФшон пок кард
چو ایران ز جادوفشان پاک کرد
Ҳамаи заҳрҳо нӯш ва тирёк кард
همه زهرها نوش و تریاک کرد
Кунад поки чин аз бади диўзод
کند پاک چین از بد دیوزاد
Ки ному нажодаш ба гетӣ мабод
که نام و نژادش به گیتی مباد
Ҳамоно ки шоҳ ҳумоюн шунид
همانا که شاه همایون شنید
Ситамҳо кзони дев бар мо расед
ستمها کزآن دیو بر ما رسید
Баромад кунун ҳафтсад сол беш
برآمد کنون هفتصد سال بیش
Ки ин деви хунхора ӣ зишти кеш
که این دیو خونخوارهٔ زشتکیش
Ҳаме дар ҷаҳон шаҳриёрӣ кунад
همی در جهان شهریاری کند
Ба мардум бар аз кӣна хорӣ кунад
به مردم بر از کینه خواری کند
зи чин то ба ховар бипардохт ганҷ
ز چین تا به خاور بپرداخت گنج
Ба хмдон биоварад бе ҳеҷ ранҷ
به خمدان بیاورد بی هیچ رنج
Дирами дорро хор ва дарвеш кард
دِرَمدار را خوار و درویش کرد
Дили марди дайндори бад кеш кард
دل مرد دیندار، بدکیش کرد
Ҳамеи бути пурситади биҷои худоӣ
همی بت پرستد به جای خدای
Ту фарёдрас эй шаҳи никроӣ
تو فریادرس ای شه نیکرای
Ки бо ӯ ҳаме кас наёрад чхид
که با او همی کس نیارد چخید
Ҳаме аз ту оядаш чораи падед
همی از تو آیدْش چاره پدید
Ки нобоку хўнриз ва гарданкаш аст
که ناباک و خونریز و گردنکش است
Гуҳи хашм монандаи ӣ оташ аст
گه خشم مانندهٔ آتش است
Далераст ҳангоми разму набард
دلیر است هنگام رزم و نبرد
зи мардони ҳаме кас надорад ба мард
ز مردان همی کس ندارد به مرد
Ҷаҳонгири дорои гетии гушой
جهانگیر دارای گیتیگشای
Магари чора ӣ кораши оради биҷой
مگر چارهٔ کارش آرد به جای
Бигардонад аз зердастони бадӣ
بگرداند از زیردستان بدی
Ки подош ёбад бад-ӣни эзадӣ
که پاداش یابد بدین ایزدی