Чу нома бидоданд , бар хонд зуд
چو نامه بدادند، بر خواند زود
Фиристод ҳар ҷо ки лашкараш буд
فرستاد هر جا که لشکرش بود
Ба даргоҳ хонд ӯ сипоҳии гарон
به درگاه خواند او سپاهی گران
Гузин кард панҷсад ҳазорон сарон
گزین کرد پانصد هزاران سران
Фиристод наздики меҳроҷи шоҳ
فرستاد نزدیک مهراج شاه
Чу меҳроҷ дид он гузидаи сипоҳ
چو مهراج دید آن گزیده سپاه
Бар орост лашкар , сӯй чин кашид
بر آراست لشکر، سوی چین کشید
зи моҳнги вази лашкараш кин кашид
ز ماهنگ وز لشکرش کین کشید
Миёни ду лашкари басӣ буд разм
میان دو لشکر بسی بود رزم
Тиҳӣ карда гардони сар аз хобу базм
تهی کرده گردان سر از خواب و بزم
Пас аз кобул ва зобул омад сипоҳ
پس از کابل و زابل آمد سپاه
Фаровони мадади пеши меҳроҷи шоҳ
فراوان مدد پیش مهراج شاه
Чу бо шоҳ чин шуд замонаи дурушт
چو با شاه چین شد زمانه درشت
Мар ӯро ба хӯни писари бози кишт
مر او را به خون پسر باز کُشت
Чу киштии ту ҳамчун худиро нижанд
چو کُشتی تو همچون خودی را نژند
Чунон дон ки кштндт , эй мустаманд
چنان دان که کشتندت، ای مستمند
Ҳамаи ганҷи моҳнги бардошти пок
همه گنج ماهنگ برداشت پاک
Вази он шаҳр хуррам баровард хок
وز آن شهرِ خرّم برآورد خاک
Зану бачау ганҷ ӯ ҳар чаҳ буд
زن و بچه و گنج او هر چه بود
Фиристод наздики заҳҳоки зуд
فرستاد نزدیک ضحّاک زود
Вази он ҷои сӯии шаҳри худ бозгашт
وز آن جا سوی شهر خود بازگشت
Замонаи чунуи хости дмсози гашт
زمانه چنو خواست دمساز گشت
Ҷаҳонро чунинаст ойину кор
جهان را چنین است آیین و کار
Гуҳӣ душманасту гуҳии дӯстдор
گهی دشمن است و گهی دوستدار
Гуҳӣ бо туу гоҳ бо ту набӯд
گهی با تو و گاه با تو نبود
Гуҳии никхў , гоҳи бадхоҳ буд
گهی نیکخو، گاه بدخواه بود
Чу шуд нўнку Форки огоҳ аз ин
چو شد نونک و فارک آگاه از این
Бирафтанду бгзоштнди он замин
برفتند و بگذاشتند آن زمین
Гурезон бирафтанд як моҳаи роҳ
گریزان برفتند یک ماهه راه
Ба ҷустан бидон беша омад сипоҳ
به جُستن بدان بیشه آمد سپاه
Касеро надиданду гаштанди боз
کسی را ندیدند و گشتند باز
Ҷаҳонро дигаргунатар буд соз
جهان را دگرگونهتر بود ساز
Чу огоҳӣ омад ба заҳҳок аз ин
چو آگاهی آمد به ضحاک از این
Ки шуд куштаи дорои Мочӣну чин
که شد کشته دارای ماچین و چین