Фиристода чун пеш форуқ шуд

فرستاده چون پیش فاروق شد

зи шодии кулоҳаш ба Айюқ шуд

ز شادی کلاهش به عیوق شد

Ҳам андари замон посухаш кард боз

هم اندر زمان پاسخش کرد باز

Ки эй шоҳи гарданкаши рзмсоз

که ای شاه گردنکش رزمساز

Ҳама ҳарчӣ дархостӣ он кунам

همه هرچه درخواستی آن کنم

Бад-ӣни орзӯи ҷон гаравгон кунам

بدین آرزو جان گروگان کنم

Ҷузи он омадани мрмрои пеши шоҳ

جز آن آمدن مر مرا پیش شاه

Ҳамеи дили з андеша гардад табоҳ

همی دل ز اندیشه گردد تباه

Агар шоҳ бинад , нФрмоидм

اگر شاه بیند، نفرمایدم

Ба чшни бузургии ббхшоидм

به چشم بزرگی ببخشایدم

Дигар ҳарчӣ гуяд миён баста ам

دگر هرچه گوید میان بسته‌ام

Чу аз хашми шоҳи ҷаҳон руста ам

چو از خشم شاه جهان رسته‌ام

Чу кӯш он чунон хоҳиш ва лоба дид

چو کوش آن چنان خواهش و لابه دید

Бар ӯ бар ббхшўду дами дркшид

بر او بر ببخشود و دَم درکشید

Фиристодаро гуфт к-эии марди рост

فرستاده را گفت کای مرد راست

Бигӯяш кигар ту ниёе равост

بگویش که گر تو نیایی رواست

Бар мо фирист ончӣ мо хостем

برِ ما فرست آنچه ما خواستیم

Бад-ӣн хостан нома оростем

بدین خواستن نامه آراستیم

Чу хушнӯд шуд кӯш , форуқ гуфт

چو خشنود شد کوش، فاروق گفت

Ки акнӯн аз ӯ ганҷ натавон наҳуфт

که اکنون از او گنج نتوان نهفت

Гузин кард аз он марздорони ҳазор

گزین کرد از آن مرزداران هزار

Ки бо тоҷ буданд ва бо гӯшвор

که با تاج بودند و با گوشوار

Якояк бифармуд то ҳар сиррӣ

یکایک بفرمود تا هر سری

Ғуломии биоранд бо дилбарӣ

غلامی بیارند با دلبری

Ба рухсораи моҳ ва ба дандон чун қанд

به رخساره ماه و به دندان چو قند

Ба ғамзаи ҳамаи ҷодӯиро газанд

به غمزه همه جادوی را گزند

Сад асб даванда биоварад низ

صد اسب دونده بیاورد نیز

Яке тоҷ ва бо тахту ҳаргунаи чиз

یکی تاج و با تخت و هرگونه چیز

Сад уштури ҳама зар карда ба бор

صد اشتر همه زرّ کرده به بار

Ҳамон сесад аз ҷома ӣ зарнигор

همان سیصد از جامهٔ زرنگار

Ду фарзанд будаш далеру ҷавон

دو فرزند بودش دلیر و جوان

Бародари ду аз гавҳари хусравон

برادر دو از گوهر خسروان

Фиристодашон бо чунин хоста

فرستادشان با چنین خواسته

Шуд аз хостаи лашкари ороста

شد از خواسته لشکر آراسته

Чунин дод пайғоми к-эии шаҳриёр

چنین داد پیغام کای شهریار

Баромади ҳамаи комат аз рӯзгор

برآمد همه کامت از روزگار

Сазадгар кунун бозгардӣ зи роҳ

سزد گر کنون بازگردی ز راه

Биёмурзӣ ин банда ӣ никхўоаҳ

بیامرزی این بندهٔ نیکخواه

Ҳамон шоҳи бшкўбши он ман аст

همان شاه «بشکوبش» آن من است

Гурезанда аз бад ба хон ман аст

گریزنده از بد به خانِ من است

Наёраст рафтан бар тахти шоҳ

نیارست رفتن بر تخت شاه

зи гетӣ маро кард аз ин бади паноҳ

ز گیتی مرا کرد از این بد پناه

Агар шоҳ бинад ба ман бахшадаш

اگر شاه بیند به من بخشدش

Магари бахти торики бдрхшдш

مگر بخت تاریک بدرخشدش

Чу фарзанди форуқ ва он хоста

چو فرزند فاروق و آن خواسته

Ба даргоҳ кӯш омад ороста

به درگاه کوش آمد آراسته

Пазира шудандаш ҳамаи сарварон

پذیره شدندش همه سروران

Далерони лашкарашу гндоўрон

دلیران لشکرش و گندآوران

Ҳрони кас ки рухсора ӣ кӯш дид

هرآن کس که رخسارهٔ کوش دید

Равону дили хеш биҳуш дид

روان و دل خویش بیهوش دید

Фурӯд омаду хокро бӯса дод

فرود آمد و خاک را بوسه داد

Чу бедили ҳаме офарин кард ёд

چو بیدل همی آفرین کرد یاد

Бифармуд то барнишастанд , шоҳ

بفرمود تا برنشستند، شاه

Хиромон ва шодон гирифтанд роҳ

خرامان و شادان گرفتند راه

зи форуқ аз он пас бпрсидшон

ز فاروق از آن پس بپرسیدشان

Чу боҳуш ва бо рой дил дидашон

چو باهوش و با رای دل دیدشان

Ҳаме ронад то пеши пардаи сарой

همی راند تا پیش پرده‌سرای

Мрони саракашонро бидоданд ҷой

مرآن سرکشان را بدادند جای

Чу рӯз омад , он хоста бингаред

چو روز آمد، آن خواسته بنگرید

Ҳамон дилбаронро якояк бидид

همان دلبران را یکایک بدید

Ба дидори эшон дилаши гашти шод

به دیدار ایشان دلش گشت شاد

Мрони саракашонро басӣ чиз дод

مر آن سرکشان را بسی چیز داد

Яке аҳд фармуд ба парниён

یکی عهد فرمود به پرنیان

Ба номи далерони форуқён

به نام دلیران فاروقیان

Бадв дод бшкўбш ва ҳарчӣ буд

بدو داد بشکوبش و هرچه بود

Бар он некӯӣ , никўиҳо фузуд

بر آن نیکوی، نیکویی‌ها فزود

Бадв гуфт ъҷлскс обод кун

بدو گفت عجلسکس آباد کن

Туро дорам , аз хештан дод кун

تو را دارم، از خویشتن داد کن

Чу кард он ялонро ба хӯбии гасӣ

چو کرد آن یلان را به خوبی گسی

Шуд аз хостаи баҳраи вар ҳар касе

شد از خواسته بهره‌ور هر کسی

Сипоҳаш чу бо барг ва бо соз шуд

سپاهش چو با برگ و با ساز شد

Аз он ҷои сӯии андлш боз шуд

از آن جا سوی اندلس باز شد

Ба шодӣ ва бгмоз бинишаст ва май

به شادی و بگماز بنشست و می

Наомадаш ёди Фаридун кӣ

نیامدش یاد فریدون کی

Мари он духтаронро бидон дилбарӣ

مر آن دختران را بدان دلبری

Ба як соли бастади ҳамаи духтарӣ

به یک سال بستد همه دختری

Аз эшон ҳар он кас ки омадаш хуш

از ایشان هر آن کس که آمدش خوش

Ба мшкўии зарринаши бурданди каш

به مشکوی زرّینش بردند کش

Бубахшед дигар бар он меҳтарон

ببخشید دیگر بر آن مهتران

Бидон номдорону Фрмонброн

بدان نامداران و فرمانبران

Ҳамон ридконро ҳаме буд кор

همان ریدکان را همی بود کار

Ҳамин кард бо ин батон шаҳриёр

همین کرد با این بتان شهریار