Мнои дигаронро бифармуд шоҳ

مُنادیگران را بفرمود شاه

Ки баргашт тозон ба пеши сипоҳ

که برگشت تازان به پیش سپاه

Ки ҳар кас каз ин моя вар лашкаред

که هرکس کز این مایه‌ور لشکرید

Замини хилоиқ ба паии мсприд

زمین خلایق به پی مسپرید

Набояд ки он хок бинад савор

نباید که آن خاک بیند سوار

Ҷузи он гуҳ ки фармон диҳад шаҳриёр

جز آنگه که فرمان دهد شهریار

Взони пас нависандаро пеш хонд

وزآن پس نویسنده را پیش خواند

Ба посухи фаровон суханҳо баранд

به پاسخ فراوان سخن‌ها براند

Чунин гуфт кин номаи брхўондм

چنین گفت کاین نامه برخواندم

Фиристодаро пеши бншондм

فرستاده را پیش بنشاندم

Бпрсидм аз донишу рои ту

بپرسیدم از دانش و رای تو

Писандидам ин ҷой бар ҷои ту

پسندیدم این جای بر جای تو

Туро гар набӯдӣ дили ҳӯшёр

تو را گر نبودی دل هوشیار

Баровардӣ аз ту замонаи дамор

برآوردی از تو زمانه دمار

Валикини хиради кори бастии нахуст

ولیکن خرد کار بستی نخست

Кунун тоҷу тахти маӣ он туаст

کنون تاج و تخت مهی آنِ توست

Чаро он ҷафои пеша ӣ тираи ҳуш

چرا آن جفاپیشهٔ تیره هوش

Наомад камари баста наздик кӯш

نیامد کمر بسته نزدیک کوش

Чу пеш омадӣ ҳамчуи ту бандаи вор

چو پیش آمدی همچو تو بنده‌وار

Ҳамон гуҳи з мо ёфтӣ зинҳор

همانگه ز ما یافتی زینهار

Чу дар шаҳр бо ман брорости ҷанг

چو در شهر با من برآراست جنگ

Бкндмши коху надодами диранг

بکندمش کاخ و ندادم درنگ

Чу пиндошти кони бораи гардун шудаи сет

چو پنداشت کآن باره گردون شده‌ست

Кунун паст монанди ҳомӯн шудаи сет

کنون پست مانند هامون شده‌ست

Сазои ваии ин буду подошаши ин

سزای وی این بود و پاداشش این

Ту низ андари ин кор беҳтар бибин

تو نیز اندر این کار بهتر ببین

Камар бар миёни банду пеши ман ой

کمر بر میان بند و پیش من آی

Чу хоҳӣ ки монад ба ту тахту ҷой

چو خواهی که مانَد به تو تخت و جای

Агар разм будӣ туро низ рой

اگر رزم بودی تو را نیز رای

Баҳоии замонаи ббрдии зи ҷой

بهای زمانه ببردی ز جای

Сари соли фаррух чу ояд фароз

سر سال فرّخ چو آید فراز

Фиристӣ сӯии ганҷи мо сову боз

فرستی سوی گنج ما ساو و باز

Ғулому канизаки з ҳар як ҳазор

غلام و کنیزک ز هر یک هزار

Ба боло чу сарв ва ба рух чун баҳор

به بالا چو سرو و به رخ چون بهار

Ки мшкўии моро бшоинду бас

که مشکوی ما را بشایند و بس

Ба лаби норасидаи лаби ҳеҷ кас

به لب نارسیده لب هیچ کس

Дигар ҳарчӣ пурмояи дории зи ганҷ

دگر هرچه پُرمایه داری ز گنج

Сӯй мо фиристӣ ки дидеми ранҷ

سوی ما فرستی که دیدیم رنج

Чу кардӣ чунин , рстӣ аз чанги ман

چو کردی چنین، رَستی از چنگ من

Набинӣ сари теғу оҳанги ман

نبینی سر تیغ و آهنگ من