Бидон сони давони сӯии лашкари шитофт

بدان سان دوان سوی لشکر شتافت

Нишони яке чӯби киштии бёФт

نشان یکی چوب کشتی بیافت

Ҳамаи сӯхта буд солори нав

همه سوخته بود سالار نو

Ки бозори нав буду кирдори нав

که بازار نو بود و کردار نو

Саросема шуд шоҳи нав дар расед

سراسیمه شد شاه نو در رسید

Пас шоҳи нав низ лашкар расед

پسِ شاه نو نیز لشکر رسید

Ба хӯни бародар гирифтор шуд

به خون برادر گرفتار شد

Чу хӯн кард ночори хӯн хор шуд

چو خون کرد ناچار خونخوار شد

Чунин гуфт мари шоҳро раҳнамӯн

چنین گفت مر شاه را رهنمون

Ки ризндаҳи хӯнро бирезанд хӯн

که ریزنده خون را بریزند خون

Ба хӯн эй писар то ниёзии ту даст

به خون ای پسر تا نیازی تو دست

Ки бӯяш газандаст ва бориш кист

که بویش گزند است و بارش کبست

Ба дарёи канораш ба ду ним кард

به دریا کنارش به دو نیم کرد

Дили рӯмёнро пар аз бим кард

دل رومیان را پُر از بیم کرد