эй оризи ту чун гулу зулфи ту чу сунбул

ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل

Ман шефтау фитна бар он сунбул ва он гул

من شیفته و فتنه بر آن سنبل و آن گل

Зулфин ту қӣр ӣ сети барангехта аз оҷ

زلفین تو قیر‌ی‌ست برانگیخته از عاج

Рухсори ту шер ӣ сети бромихтаҳ бо мл

رخسار تو شیر‌ی‌ست برآمیخته با مل

Бар доман лаъласт туро нуқтаи анбар

بر دامن لعل است تو را نقطهٔ عنبر

Бар гӯша моҳаст туро хӯшаи сунбул

بر گوشهٔ ماه است تو را خوشهٔ سنبل

Ту солу ма аз ғанҷи хромндаҳ чу Кебекӣ

تو سال و مه از غنج خرامنده چو کبکی

Ман рӯзу шаб аз ранҷи хурӯшанда чу булбул

من روز و شب از رنج خروشنده چو بلبل

Зулфин ту зоғии сет дар овехтаи ҳамвор

زلفین تو زاغی‌ست در آویخته هموار

Аз моҳ ба минқору зи хуршед ба чнгл

از ماه به منقار و ز خورشید به چنگل

Гар чанд асиранд зи ишқи ту ҷаҳонӣ

گر چند اسیرند ز عشق تو جهانی

Дар зовияи меҳнат ва дар бодияи зл

در زاویهٔ محنت و در بادیهٔ ذل

Аз ишқи ту ман бок надорам ки дилам ро

از عشق تو من باک ندارم که دلم را

Бар мадҳати хуршед ҷаҳонаст таваккул

بر مدحت خورشید جهان است توکل

Дарёии ҳунари бўолҳсни он ганҷи фазойил

دریای هنر بوالحسن آن گنج فضایل

Ков пеша надорад ба ҷузи эҳсону тФзл

کاو پیشه ندارد به جز احسان و تفضل

Бар ҳошияи сират ӯ нест ткдр

بر حاشیهٔ سیرت او نیست تکدر

Дар қоидаи давлат ӯ нест таҳаввул

در قاعدهٔ دولت او نیست تحول

Як лаҳза тағайюр напазирад сифат ӯ

یک لحظه تغیر نپذیرد صفت او

Зони гӯна ки ҳукми малики алърши тбдл

زآن گونه که حکم ملک‌العرش تبدل

Дар одат ӯ гоҳ вафо нест тараддуд

در عادت او گاه وفا نیست تردد

Дар ваъда ӯ гоҳ ато нест таъаллул

در وعدهٔ او گاه عطا نیست تعلل

эй дасти ту андари азал аз эзади олам

ای دست تو اندر ازل از ایزد عالم

Арзоқи ҳамаи халқ ҷаҳон карда такаффул

ارزاق همه خلق جهان کرده تکفل

Ҳар мартаба каз хизмати даргоҳ ту ёбанд

هر مرتبه کز خدمت درگاه تو یابند

Онро набӯд то абадулдаҳри тнқл

آن را نبود تا ابدالدهر تنقل

Ҳар рӯз кунад саҷда чу сари барзанад аз кӯҳ

هر روز کند سجده چو سر برزند از کوه

Хуршед ба даргоҳи ту аз боби тФأл

خورشید به درگاه تو از باب تفأل

Зони хасми ту дунаст ва ту ҳурӣ ки наёбанд

زآن خصم تو دون است و تو حری که نیابند

Аз хоки таъолӣу зи афлоки тсФл

از خاک تعالی و ز افلاک تسفل

Ёбанд хилоиқи зи лақои ту саодат

یابند خلایق ز لقای تو سعادت

Ҷӯянди аФозл ба санои ту тавассул

جویند افاضل به ثنای تو توسل

Шуд сӯрати ма бо клФ аз бас ки ба ҳар вақт

شد صورت مه با کلف از بس که به هر وقت

Бар хок наад пеши ту чеҳра ба тзлл

بر خاک نهد پیش تو چهره به تذلل

Ҳар кор ки мушкил шавад аз ҷаври замона

هر کار که مشکل شود از جور زمانه

Онро набӯд ҷуз ба атои ту тсҳл

آن را نبود جز به عطای تو تسهل

Гӯйӣ ки зи як нисбат ва асл над ба таҳқиқ

گویی که ز یک نسبت و اصل‌ند به تحقیق

Бо носеҳи ту ҳудҳуд ва бо хасми ту слсл

با ناصح تو هدهد و با خصم تو صلصل

Вар на гуҳ хилқат наниҳодӣ малики алърш

ور نه گه خلقت ننهادی ملک‌العرش

Бар тораки он афсар ва бар гардани ин ғул

بر تارک آن افسر و بر گردن این غل

Дории ту надимони гузида ки бадишон

داری تو ندیمان گزیده که بدیشان

Садри ҳама аҳрор фузуда сети таҷаммул

صدر همه احرار فزوده‌ست تجمل

Чу бҳтрӣу асмъӣу ҷоҳзу собӣ

چو بحتری و اصمعی و جاحظ و صابی

Ҳар як гуҳи шеъру адабу фазлу трсл

هر یک گه شعر و ادب و فضل و ترسل

эй дасти амлро ба сахои ту тамассук

ای دست امل را به سخای تو تمسک

Ваии чашми карамро ба лақои ту ткҳл

وی چشم کرم را به لقای تو تکحل

Ҳамвора фалакро зи камоли ту таъаҷҷуб

همواره فلک را ز کمال تو تعجب

Пайвастаи маликро ба ҷамоли ту тмсл

پیوسته ملک را به جمال تو تمثل

Обод бар он бораи маймуни ҳумоюн

آباد بر آن بارهٔ میمون همایون

Хуши гом чу иҳмўму раҳи анҷом чу длдл

خوش‌گام چو یحموم و ره‌انجام چو دلدل

Сарсари таги пўлодрги соъиқаи ангез

صرصر تگ پولادرگ صاعقه‌انگیز

Гардуни тани ъФрити дили кӯҳи таҳаммул

گردون تن عفریت دل کوه تحمل

Деваст гуҳи ҷанг ва шаҳобаст гуҳи сайр

دیو است گه جنگ و شهاب است گه سیر

Чархаст гуҳи зин ва заминаст гули ҷл

چرخ است گه زین و زمین است گل جل

Дар маъракаи атрофи замин аз ҳркотш

در معرکه اطراف زمین از حرکاتش

Чун нуқтаи симоби намояди зи тазалзул

چون نقطهٔ سیماب نماید ز تزلزل

Гар ман фарсӣ ёбам аз ин ҷинс ки гуфтам

گر من فرسی یابم از این جنس که گفتم

Дар ҳол кунам назд ту зини шаҳри трҳл

در حال کنم نزد تو زین شهر ترحل

Оем ба сӯии ҳазрати маймуни ту зирок

آیم به سوی حضرت میمون تو زیراک

Сайри омадам аз суҳбати ёрони сари пул

سیر آمدم از صحبت یاران سر پل

Чун омадан ман нашуд ин бори маҳё

چون آمدن من نشد این بار محیا

Пардохтам ин шеъри бдиҳаҳ ба тмҳл

پرداختم این شعر بدیهه به تمحل

Ҳар чанд ки шоиста ва боиста наомад

هر چند که شایسته و بایسته نیامد

Арҷу ки буд узри маро рӯй тақаббул

ارجو که بود عذر مرا روی تقبل

Зеро ки дар андешаи ин қофияи танг

زیرا که در اندیشهٔ این قافیهٔ تنگ

Аз даст ман омад ба Фъони боби тФъл

از دست من آمد به فعان باب تفعل

Ин мадҳати мангар бниўшӣ ба тбръ

این مدحت من گر بنیوشی به تبرع

Ин хизмати ман гар бипасандӣ ба ттўл

این خدمت من گر بپسندی به تطول

Як соъат аз ин пас накунам то ки тавонам

یک ساعت از این پس نکنم تا که توانم

Дар мадҳу санои ту тааннӣу тксл

در مدح و ثنای تو تأنی و تکسل

Дар хизмати ту бар ақаби ин ду қасида

در خدمت تو بر عقب این دو قصیده

Сад хизмат ороста гӯям ба таъаммул

صد خدمت آراسته گویم به تأمل

То нест чу хуршед ба танвири сурайё

تا نیست چو خورشید به تنویر ثریا

То нест чу кофур ба таъсири қрнФл

تا نیست چو کافور به تأثیر قرنفل

Дар доми аҷали хасми туро боди тақӣад

در دام اجل خصم تو را باد تقید

Бар авҷи Зуҳали таҳти туро боди таназзул

بر اوج زحل تحت تو را باد تنزل

Ҳамвора туро аз адабу фазли таматтуъ

همواره تو را از ادب و فضل تمتع

Пайвастаи туро бо адабу айши тўсл

پیوسته تو را با ادب و عیش توصل