Чашму абрӯе ки ӯ дорад ки дорад дар ҷаҳон

چشم و ابرویی که او دارد که دارد در جهان

Каси миндозди бад-ӣни шеваи чунин тир аз камон

کس میندازد بدین شیوه چنین تیر از کمان

Наргис аз шарми ду чашмаш сар фиканда дар чаман

نرگس از شرم دو چشمش سر فکنده در چمن

Гул чу ранг рӯй ӯ кӣ бушковад дар бӯстон

گل چو رنگ روی او کی بشکفد در بوستان

Сарв агар болой ӯ бинад ба раъное дигар

سرو اگر بالای او بیند به رعنایی دگر

ӯ зи рашки қоматат чун бугзарад дар гулистон

او ز رشک قامتت چون بگذرد در گلستان

Ғамза ӣ ӯро чу дидам рӯз аввал гуфтамаш

غمزهٔ او را چو دیدم روز اوّل گفتمش

То чаҳ омад бар серуми зини фитнаи охири замон

تا چه آمد بر سرم زین فتنهٔ آخر زمان

Гарчи бошад биўФоиии одати хубон вале

گرچه باشد بیوفایی عادت خوبان ولی

То бад-ӣн ғоят набудам бар ҷафоӣ ӯ гумон

تا بدین غایت نبودم بر جفای او گمان

Гуфта будам тарки бдхўиӣ магар гуяд нигор

گفته بودم ترک بدخویی مگر گوید نگار

Чун бидидам дар мизоҷаш ӯ ҳамонаст ва ҳамон

چون بدیدم در مزاجش او همانست و همان

Кӣ кунад дар хотираши як лаҳза дар умрӣ дигар

کی کند در خاطرش یک لحظه در عمری دگر

Он дили ингорӣ казу холӣ набошад як замон

آن دل انگاری کزو خالی نباشد یک زمان

Сабр фармудӣ маро дар ошиқӣу таъми сабр

صبر فرمودی مرا در عاشقی و طعم صبر

Талх бошад аз лаб чу шукрати вена кӣ тавон

تلخ باشد از لب چو شکّرت وین کی توان

Раҳматӣ кун бар ҷаҳон аз рӯзи васлати длбро

رحمتی کن بر جهان از روز وصلت دلبرا

Аз дар лутфати дроу зи даст ҳиҷрам вораҳон

از در لطفت درآ َوز دست هجرم وارهان