Биё эй сарви ҷони ман канори чашми мо ҷо кун

بیا ای سرو جان من کنار چشم ما جا کن

Вагар дар чашма нанишинӣ даруни ҷони ту мأўо кун

وگر در چشمه ننشینی درون جان تو مأوا کن

зи ҳади барадии ҷафо бар ман наме пурсӣ шабии ҳолам

ز حد بردی جفا بر من نمی‌پرسی شبی حالم

Ки гуфтат ин чунин ҷонои ҷафои чандини ту бар мо кун

که گفتت اینچنین جانا جفا چندین تو بر ما کن

Ту то кӣ бастае бар мо дар шодӣ бигӯ ҷоно

تو تا کی بسته‌ای بر ما در شادی بگو جانا

Биёи вази васли ҷонпарвар ба рӯй мо дарӣ во кун

بیا وز وصل جان پرور به روی ما دری وا کن

Ба рафтан эй дилу ҷонами чунин мштоб аз пешам

به رفتن ای دل و جانم چنین مشتاب از پیشم

з рӯй мардумии охири дамӣ бо мо мудоро кун

ز روی مردمی آخر دمی با ما مدارا کن

намегӯям ба дилбандӣ ба васлам май расон ҳар шаб

نمی گویم به دلبندی به وصلم می‌رسان هر شب

Ҳаме гӯям ки гуҳ гоҳе назар бар мо худоро кун

همی گویم که گهگاهی نظر بر ما خدا را کن

Қадаш чун сарв бастоне бидид афканди сар дар пеш

قدش چون سرو بستانی بدید افکند سر در پیش

Хаҷал шуд гуфтамаш срўои замонии сар ба боло кун

خجل شد گفتمش سروا زمانی سر به بالا کن

Ба сарв ноз мегӯям агар дилдори ман рӯзӣ

به سرو ناز می‌گویم اگر دلدار من روزی

Хиромад дар чамани худро фидои қад раъно кун

خرامد در چمن خود را فدای قد رعنا کن

Ба гул гуфтам агар бинии рухи гулранги дилдорам

به گل گفتم اگر بینی رخ گلرنگ دلدارم

Чу булбул ҳар нафаси таҳсини он рухсор зебо кун

چو بلبل هر نفس تحسین آن رخسار زیبا کن

СроФкндсти наргис дар миёни боғ ва ме гӯям

سرافکنده‌ست نرگس در میان باغ و می‌گویم

Баровар сар машав маҳзуни назар дар чашм Шаҳло кун

برآور سر مشو محزون نظر در چشم شهلا کن

Дило то кӣ ту саргардони чунин гирди ҷаҳони гардӣ

دلا تا کی تو سرگردان چنین گرد جهان گردی

Ватан дар шасти зулфин бутии дилхоҳ пайдо кун

وطن در شَست زلفین بتی دلخواه پیدا کن