зи кӯй дӯст омад шоди бодӣ

ز کوی دوست آمد شاد بادی

Вале аз мо накард ӯ бози ёдӣ

ولی از ما نکرد او باز یادی

Нагаштам шодмон аз васлу ҳрдм

نگشتم شادمان از وصل و هر دم

Маро бар дили зи ғам борӣ наҳодӣ

مرا بر دل ز غم باری نهادی

Ба шогирдии васлаш ҷон бидодам

به شاگردی وصلش جان بدادم

Надидам зини сифати ман аўстодӣ

ندیدم زین صفت من اوستادی

Аз айёмам чу ҷуз ғам нест рӯзӣ

از ایامم چو جز غم نیست روزی

Марои худ кошкӣ модари нзодӣ

مرا خود کاشکی مادر نزادی

Агарна ҳамчуи хокам хор кардӣ

اگر، نه همچو خاکم خوار کردی

Ба боди ҷаври моро чун бидодӣ

به باد جور ما را چون بدادی

Вагарнаи мурғи зирак будӣ ин дил

وگر، نه مرغ زیرک بودی این دل

Ба доми ишқи рӯят кӣ фитодӣ

به دام عشق رویت کی فتادی

Ҷаҳонро сар ба сари паймӯди дида

جهان را سر به سر پیمود دیده

Надида мисли ту як ҳури зодӣ

ندیده مثل تو یک حور زادی