Аз шароби васл ӯ мастам дигар

از شراب وصل او مستم دگر

Вази ғами беҳудаи ворстм дигар

وز غم بیهوده وارستم دگر

То чу сарв аз пеш мо бархестӣ

تا چو سرو از پیش ما برخاستی

Бо ғам рӯй бинишастам дигар

با غم روی بنشستم دگر

То кушодии турра ӣ зулфи сиёҳ

تا گشادی طرّهٔ زلف سیاه

Ҷону дил дар кори ту бастам дигар

جان و دل در کار تو بستم دگر

Гуфтам аз домат бурун оем ба сабр

گفتم از دامت برون آیم به صبر

Кардае аз зулфи пои бастам дигар

کرده‌ای از زلف پا بستم دگر