То ҷаҳонаст ба сари гирди ҷаҳон май гирдам

تا جهانست به سر گرد جهان می‌گردم

Дар такопуии ту эй дӯст ба олами фардам

در تکاپوی تو ای دوست به عالم فردم

Аҳд кардам ки нигарадам зи ту то ҷон дорам

عهد کردم که نگردم ز تو تا جان دارم

Вар бигардам ман аз ин аҳду вафои номардум

ور بگردم من از این عهد و وفا نامردم

Вақт онаст ки раҳмӣ бикунӣ бар дили ман

وقت آنست که رحمی بکنی بر دل من

Ки раседаст ба ғояти зи фироқати дардам

که رسیده‌ست به غایت ز فراقت دردم

Мардум аз теғи ҷафои ту нигоро дарёб

مُردم از تیغ جفای تو نگارا دریاب

То ба кӣ неши занӣ бар ҷигари мо ҳрдм

تا به کی نیش زنی بر جگر ما هر دم

Чаҳ даҳуми шарҳ ки он ёри ҷФопишаҳ чаҳ кард

چه دهم شرح که آن یار جفاپیشه چه کرد

ё ман хастаи зи ҷавраш чаҳ ҷафоҳои барадам

یا من خسته ز جورش چه جفاها بَردم

БоРоми андари дил аз он себ занах ҳаст мудом

بارم اندر دل از آن سیب زنخ هست مدام

Вази фироқи рухи зебои ту чун ба зардам

وز فراق رخ زیبای تو چون بِه زردم

Кардам андари сарви кораши ду ҷаҳонро чаҳ кунам

کردم اندر سر و کارش دو جهان را چه کنم

Кардам ин аблаҳӣ ва кардам ва бо худ кардам

کردم این ابلهی و کردم و با خود کردم