Ба кунҷи мадрисае каз дилам хароб тараст
به کنج مدرسهای کز دلم خرابترست
Нишастаам ман мискин бе каси дарвеш
نشستهام من مسکین بی کس درویش
Ҳануз аз сухани халқи растгори ним
هنوز از سخن خلق رستگار نیاَم
Ба баҳри фикри фурӯ рафтаам зи толеъи хеш
به بحر فکر فرو رفتهام ز طالع خویش
Дилам ҳамеша аз он рӯй пар з хунобаст
دلم همیشه از آن روی پر ز خونابست
Ки мерасад намаки ҷавр бар ҷароҳати риш
که میرسد نمک جور بر جراحت ریش
Маро на рағбати ҷоҳ ва на ҳирси молу манол
مرا نه رغبت جاه و نه حرص مال و منال
Гирифтаам ба иродати қаноатӣ дар пеш
گرفتهام به ارادت قناعتی در پیش
Надонам аз ман хастаи ҷигар чаҳ ме хоҳанд
ندانم از من خسته جگر چه میخواهند
Чу нест бо бад ва наякум ҳикоят аз кам ва беш
چو نیست با بد و نیکم حکایت از کم و بیش