Ман сӯхта дар фироқи ёрам чун шамъ
من سوخته در فراق یارم چون شمع
Бо дарди дилу гиряи зорам чун шамъ
با درد دل و گریه زارم چون شمع
Аз оташи ғам ки дар дилам май сӯзад
از آتش غم که در دلم میسوزد
Хуноби зи дида чанд боРом чун шамъ
خوناب ز دیده چند بارم چون شمع