Наққоши азал чаҳ лутфҳо фармудаст

نقّاش ازل چه لطفها فرموده‌ست

Аз рӯй мау меҳри зёи брбўдст

از روی مه و مهر ضیا بربوده‌ست

Дар сӯрат ӯ кашида бар нӯки қалам

در صورت او کشیده بر نوک قلم

Онаст ки дар ҳасан Рахш мавҷӯдаст

آنست که در حسن رخش موجودست