Омад ба машомам аз сари зулфи ту буи

آمد به مشامم از سر زلف تو بوی

Афканди дили маро дигар дар таку пўӣ

افکند دل مرا دگر در تک و پوی

Аз бас ки ба чавгон ҷафо зад мо ро

از بس که به چوگان جفا زد ما را

Саргашта аз он кард чунонам чун гӯй

سرگشته از آن کرد چنانم چون گوی