БФрошти субҳдами илм аз ховари офтоб

بفراشت صبحدم علم از خاور آفتاب

Лашкар баранд гарм ба ҳар кишвари офтоб

لشکر براند گرم به هر کشور آفتاب

Ром хӯрд адҳами шаб аз офоқ чун бибаст

رم خورد ادهم شب از آفاق چون ببست

Бар нуқраи хинги гардуни зини зари офтоб

بر نقره خنگ گردون زین زر آفتاب

Аз шоми лашкарӣ ки сиёҳӣ ҳаме намӯд

از شام لشکری که سیاهی همی نمود

Бо теғ ҳамла кард бар он лашкари офтоб

با تیغ حمله کرد بر آن لشکر آفتاب

Майдони осмони зи шафақи мавҷ хӯн гирифт

میدان آسمان ز شفق موج خون گرفت

Аз бас ки рехти хӯни зи сари ханҷари офтоб

از بس که ریخت خون ز سر خنجر آفتاب

Ҷом ҷаҳон намой бидодаш сипеҳр аз он

جام جهان نمای بدادش سپهر از آن

Мастона мефитод ба бом ва дар офтоб

مستانه می فتاد به بام و در آفتاب

Брсози Зуҳраи рост ҳаме кард ин ғазал

برساز زهره راست همی کرد این غزل

Аз рашки сӯхти брхўд чун миҷмари офтоб

از رشک سوخت برخود چون مجمر آفتاب

эй баркашида рояти хӯбӣ бар офтоб

ای برکشیده رایت خوبی بر آفتاب

Аз зарра ҳаст бо рухи ту камтари офтоб

از ذرّه هست با رخ تو کمتر آفتاب

Равшан дар оташаст чу парвона бар сипеҳр

روشن در آتش است چو پروانه بر سپهر

Аз рашки шамъи он рухи ҷонпарвар офтоб

از رشک شمع آن رخ جان پرور آفتاب

эй бас ки зарду сурх бар ояд зи хиҷлатат

ای بس که زرد و سرخ بر آید ز خجلتت

Гар ранг рӯй хуб ту уфтад бар офтоб

گر رنگ روی خوب تو افتد بر آفتاب

Гар дар кулоҳи гӯшаи ҳасанат назар кунад

گر در کلاه گوشه حسنت نظر کند

Аз тайра бар замин фиканд афсари офтоб

از طیره بر زمین فکند افسر آفتاب

Аз ишқи хоки кӯии ту андар ҳавост бод

از عشق خاک کوی تو اندر هواست باد

Вази рашки об рӯй ту дар озари офтоб

وز رشک آب روی تو در آذر آفتاب

Зон рӯ ки рӯй менакунӣ ҷуз дар оина

زان رو که روی می نکنی جز در آینه

Оина май намояд аз ховари офтоб

آینه می نماید از خاور آفتاب

Дар ҷустани ҳаёти зи сарчашмаи лабат

در جستن حیات ز سرچشمه لبت

Зулмати гушои гашт чу Искандари офтоб

ظلمت گشای گشت چو اسکندر آفتاب

То хӯшаи чини хирмани ҳасан ту шуд ҷалол

تا خوشه چین خرمن حسن تو شد جلال

Бар соир кавокиб шуд сарвари офтоб

بر سایر کواکب شد سرور آفتاب

Аз рӯй ту пазиради маи нуру равшанӣ

از روی تو پذیرد مه نور و روشنی

Вази рой шоҳ гирад зебу фари офтоб

وز رای شاه گیرد زیب و فر آفتاب

Аъзами ҷамоли давлату дайн онкӣ гуядаш

اعظم جمال دولت و دین آنکه گویدش

Гардун ки эй замири турои чокари офтоб

گردون که ای ضمیر ترا چاکر آفتاب

Дар осмони рифъат ва дар бурҷи хотираш

در آسمان رفعت و در برج خاطرش

Ҳам мдғмаст гардуни ҳам мзмри офтоб

هم مدغم است گردون هم مضمر آفتاب

эй хусрави замона ки дар чашми ҳимматат

ای خسرو زمانه که در چشم همّتت

Афлоки байзае сет дар он асФри офтоб

افلاک بیضه ای ست در آن اصفر آفتاب

Ту аъзамии зи шаҳаншоҳи ҳафт фалак

تو اعظمی ز شهنشاه هفت فلک

зи он рӯ ки аъзамаст зи ҳафт ахтари офтоб

ز آن رو که اعظم است ز هفت اختر آفتاب

Гар теғи ҳукми рои ту бар осмон кашад

گر تیغ حکم رای تو بر آسمان کشد

Ханҷар бияфканад пас азин дар бар офтоб

خنجر بیفکند پس ازین در بر آفتاب

Бо рои ту чу гарми баромад аз он фазаъ

با رای تو چو گرم برآمد از آن فزع

Ларзон фитодааст ба хок дар офтоб

لرزان فتاده است به خاک در آفتاب

Гар наварӯси рои ту бурқаъ барафканад

گر نوعروس رای تو برقع برافکند

Бар рӯи Фрўҳлди зи зёи мъҷри офтоб

بر رو فروهلد ز ضیا معجر آفتاب

Гардун з хон ҷӯади ту бар буд ин ду нон

گردون ز خوان جود تو بر بود این دو نان

Як қурс ҳаст моҳ ва яке дигари офтоб

یک قرص هست ماه و یکی دیگر آفتاب

Нурии сет дар замири мунирати ниҳон ки ҳаст

نوری ست در ضمیر منیرت نهان که هست

Аз шуълаи шуъоъаши як ахгари офтоб

از شعله شعاعش یک اخگر آفتاب

Рои ту офтоб нахонам аз он ҷиҳат

رای تو آفتاب نخوانم از آن جهت

Каз содагӣ хеш кунад бовари офтоб

کز سادگی خویش کند باور آفتاب

Саргаштае сети гарм рӯй чашми хира Эй

سرگشته ای ست گرم روی چشم خیره ای

Бо рои ту чигуна буд ҳамсари офтоб

با رای تو چگونه بود همسر آفتاب

Андари паноҳи соя ту нест даҳр ро

اندر پناه سایه تو نیست دهر را

Бо офтоби адли ту андари хури офтоб

با آفتاب عدل تو اندر خور آفتاب

То хутба замона бихонад ба номи ту

تا خطبه زمانه بخواند به نام تو

Зон рафтааст бар сари ин минбари офтоб

زان رفته است بر سر این منبر آفتاب

Ваҷҳаш ҳамеша равшан аз он шуд ки сабт кард

وجهش همیشه روشن از آن شد که ثبت کرد

Муншии калаки ҷӯади ту дар дафтари офтоб

منشی کلک جود تو در دفتر آفتاب

Бар остони қадари ту аз сими ҳалқае сет

بر آستان قدر تو از سیم حلقه ای ست

Бар авҷи сақфи гунбади нилӯфари офтоб

بر اوج سقف گنبد نیلوفر آفتاب

Бар чеҳраи бисоти ту гардӣ ки шаби нишонд

بر چهره بساط تو گردی که شب نشاند

Гардун ба ҷаъди меҳри брўбд ҳар офтоб

گردون به جعد مهر بروبد هر آفتاب

Хасмати зи боди қаҳр чу шамъи фалаки бгшт

خصمت ز باد قهر چو شمع فلک بگشت

Дар мотамаш нишаст ба хокистари офтоб

در ماتمش نشست به خاکستر آفتاب

Парвонагии шамъ замират гузид аз онк

پروانگی شمع ضمیرت گزید از آنک

Олам гирифтааст ба зери пари офтоб

عالم گرفته است به زیر پر آفتاب

Дар хоки пасти гашт чу зулмати ғубори зулм

در خاک پست گشت چو ظلمت غبار ظلم

Аз адли ту чу ёфт ҷаҳони анвари офтоб

از عدل تو چو یافت جهان انور آفتاب

То аз адуии бдрги ту қасд ҷон кунад

تا از عدوی بدرگ تو قصد جان کند

Зини қасд тез кард срнштри офтоб

زین قصد تیز کرد سرنشتر آفتاب

Олам ба захми теғ чу оташи гирифта Эй

عالم به زخم تیغ چو آتش گرفته ای

Гирад ҳамаи ҷаҳон ба яке ахтари офтоб

گیرد همه جهان به یکی اختر آفتاب

Шоҳо ! агар чунон ки маро тарбият кунӣ

شاها! اگر چنان که مرا تربیت کنی

Каз тарбияти з хок кунад ҷавҳари офтоб

کز تربیت ز خاک کند جوهر آفتاب

Фармой кин накӯтар ё онкӣ гуфта анд

فرمای کاین نکوتر یا آنکه گفته اند

Хез эй сипеҳри ҳасани туро ахтари офтоб

خیز ای سپهر حسن تو را اختر آفتاب

Ҳар соли даҳ қасидаи зи Эрон равон кунам

هر سال ده قصیده ز ایران روان کنم

Бо ҳазратат ки дорад азуи мазҳари офтоб

با حضرتت که دارد ازو مظهر آفتاب

Венаи ном дар замона бимонад ба номи шоҳ

وین نام در زمانه بماند به نام شاه

То он замон ки тобади азин манзари офтоб

تا آن زمان که تابد ازین منظر آفتاب

Гуфтам хдоигонои зини сони қасида Эй

گفتم خدایگانا زین سان قصیده ای

Коўрдаҳам радифаши сартосари офтоб

کآورده ام ردیفش سرتاسر آفتاب

Зебад агар зи хиҷлати хубони хотирам

زیبد اگر ز خجلت خوبان خاطرم

Бар сар кашад зи субҳ кунун чодари офтоб

بر سر کشد ز صبح کنون چادر آفتاب

Дар сояи анояти худ ҷой кун маро

در سایه عنایت خود جای کن مرا

Каз давр чарх ҳастам сӯзон дар офтоб

کز دور چرخ هستم سوزان در آفتاب

Онро зи змҳрири ҳаводис чаҳ ғам ки ҳаст

آن را ز زمهریر حوادث چه غم که هست

Аз илтифоти рои тўош бар сари офтоб

از التفات رای تواش بر سر آفتاب

Дар арсаи гоҳи таҳтаи эҷод то ки ҳаст

در عرصه گاه تخته ایجاد تا که هست

Монанди муҳрае зи пас шшдри офтоб

مانند مهره ای ز پس ششدر آفتاب

Аз баҳри интизоми ҷаҳон то кӣ май наад

از بهر انتظام جهان تا کی می نهد

Дар баҳру кони дафинаи зару гавҳари офтоб

در بحر و کان دفینه زر و گوهر آفتاب

Дар даври ҳафт ҷоми фалак то кӣ афканд

در دور هفت جام فلک تا کی افکند

Аз нури бода дар уфуқи соғари офтоб

از نور باده در افق ساغر آفتاب

Боди афканда назд арӯси ҷалоли ту

باد افکنده نزد عروس جلال تو

Бар рӯй хоки ҷумлаи зару зевари офтоб

بر روی خاک جمله زر و زیور آفتاب

Гардуни зи дастбурди ту аз пои даромада

گردون ز دستبرد تو از پا درآمده

Бар даргаат ба хоки ниҳодаи сари офтоб

بر درگهت به خاک نهاده سر آفتاب