Шаб нест каз ғамати дили ман хӯн наме шавад

شب نیست کز غمت دل من خون نمی‌شود

Вази ашк рӯй зардам гулгун наме шавад

وز اشک روی زردم گلگون نمی‌شود

Аз по даромадем зи дасти ғамат валек

از پا درآمدیم ز دست غمت ولیک

Аз сари ҳавои ишқи ту берун наме шавад

از سر هوای عشق تو بیرون نمی‌شود

Гуфтам ки бе ҷамоли ту рӯзам ба сар шавад

گفتم که بی‌جمال تو روزم به سر شود

эй ҷони нозанин чаҳ кунам чун наме шавад

ای جان نازنین چه کنم چون نمی‌شود

Бо дарди ишқу даврии рӯят агар дилам

با درد عشق و دوری رویت اگر دلم

Вақте сабур мешуд ва акнӯн наме шавад

وقتی صبور می‌شد و اکنون نمی‌شود

Шуд домани висоли ту аз дасти ман раҳо

شد دامن وصال تو از دست من رها

Оре чаҳ чора , бахт чу ворун наме шавад

آری چه چاره، بخت چو وارون نمی‌شود

Дар ҷанби оташи дилу сайлоб дида ам

در جنب آتش دل و سیلاب دیده‌ام

Хури зарра май намояд ва Ҷайҳун наме шавад

خور ذرّه می‌نماید و جیحون نمی‌شود

Ҳаргизи миёни дидау хайли хаёли ту

هرگز میان دیده و خیل خیال تو

Як рӯз нагзарад ки шабихун наме шавад

یک روز نگذرد که شبیخون نمی‌شود

Бар мо агарчӣ ту ситами афзӯн ҳаме кунӣ

بر ما اگرچه تو ستم افزون همی‌کنی

Моро ба ҷузи муҳаббатат афзӯн наме шавад

ما را به جز محبّتت افزون نمی‌شود

Аз даст шуд ҷалоли зи ҳиҷрону даст ӯ

از دست شد جلال ز هجران و دست او

Бар домани висоли ту мақрун наме шавад

بر دامن وصال تو مقرون نمی‌شود