эй зи рух чун мау зулфи дароз

ای ز رخ چون مه و زلف دراز

Сад дар фитна ба ҷаҳон карда боз

صد درِ فتنه به جهان کرده باز

Алҳақ агар ноз кунад ме расад

الحق اگر ناز کند می رسد

Он қаду болои ту бар сарви ноз

آن قد و بالای تو بر سرو ناز

Ҳеҷ кас аз ҳоли дил огаҳ набӯд

هیچ کس از حال دل آگه نبود

Ашк бурун рафту буруни баради роз

اشک برون رفت و برون برد راز

эй дили ман ҳамчуи даҳони ту танг

ای دل من همچو دهان تو تنگ

Қиссаи ман чун сари зулфати дароз

قصّه من چون سر زلفت دراز

Кӣ ту шикори ман мискини шӯй

کی تو شکار من مسکین شوی

Съўаҳ надидам ки кунад сайди боз

صعوه ندیدم که کند صید باز

Рӯзи қиёмат ки буд гоҳи арз

روز قیامت که بود گاه عرض

Шайхи намози ораду ошиқи ниёз

شیخ نماز آرد و عاشق نیاز

Пеши ту сар бар накунам ҳамчуи чанг

پیش تو سر بر نکنم همچو چنگ

Хоҳи маро май зану хуа май навоз

خواه مرا می زن و خوه می نواز

Шаби ҳамаи шаб бе рухи ту ҳамчуи шамъ

شب همه شب بی رخ تو همچو شمع

Кори ман сӯхта сӯзасту соз

کار من سوخته سوز است و ساز

Дарди ту умрии сет ки дорад ҷалол

درد تو عمری ست که دارد جلال

Чораи ин ошиқ мискин бисоз

چاره این عاشق مسکین بساز