Дӯши ҷонро дар фазои кӯй ҷонон ёфтам

دوش جان را در فضای کوی جانان یافتم

Кӯй ӯро аз сафои ҷўлонгаҳ ҷон ёфтам

کوی او را از صفا جولانگه جان یافتم

Бар сари он кӯй ӯ наъраи занон чун ҷони хеш

بر سر آن کوی او نعره زنان چون جان خویش

Ҷони муштоқони ҷонро ман фаровон ёфтам

جان مشتاقان جان را من فراوان یافتم

Чун урӯҷ ишқ кардам дар самовоти замир

چون عروج عشق کردم در سماوات ضمیر

Пои худ бар тораки гардун гардон ёфтам

پای خود بر تارک گردون گردان یافتم

Чун дили ман дар ҳарими кӯии васлати пои ниҳод

چون دل من در حریم کوی وصلت پا نهاد

Андари он кӯи куфру имон ҳар ду яксон ёфтам

اندر آن کو کفر و ایمان هر دو یکسان یافتم

Домани матлӯб чун бигирифт дасти ҳамтем

دامن مطلوب چون بگرفت دست همّتم

Ҳар ду олам дар яке гӯй гиребон ёфтам

هر دو عالم در یکی گوی گریبان یافتم

Дӯсти бурқаъ боз кард ва ман бидидам рӯй ӯ

دوست برقع باز کرد و من بدیدم روی او

Ҳасан ӯро моварои васф инсон ёфтам

حسن او را ماورای وصف انسان یافتم

Гарчи роҳ ӯ саросари хори андари хор буд

گرچه راه او سراسر خار اندر خار بود

Ориз ӯро гулистон дар гулистон ёфтам

عارض او را گلستان در گلستان یافتم

Ҷомӣ аз дасташи бнўшидми чунон аз худ шудам

جامی از دستش بنوشیدم چنان از خود شدم

Хешро дар бе худии хеш пинҳон ёфтам

خویش را در بی خودی خویش پنهان یافتم

эй ки доими толиби доруии дардӣ аз табиб

ای که دایم طالب داروی دردی از طبیب

Тарк дору кун ки дардаши айн дармон ёфтам

ترک دارو کن که دردش عین درمان یافتم

Бо вуҷӯди сари туро сомон набошад , зонка ман

با وجود سر ترا سامان نباشد، زانکه من

Чун қадам бар сар задам онгоҳ сомон ёфтам

چون قدم بر سر زدم آنگاه سامان یافتم

эй ҷалол ! аз кони дили ҷавҳар чаҳ май ҷӯӣ ки ман

ای جلال! از کان دل جوهر چه می جویی که من

Қӣматии ҷавҳар ки ҷустами андари он кон ёфтам

قیمتی جوهر که جستم اندر آن کان یافتم

Ту калиди ганҷро дар остини хеши ҷӯй

تو کلید گنج را در آستین خویش جوی

Кончаҳи ман май ҷустами андари зер домон ёфтам

کآنچه من می‌جستم اندر زیر دامان یافتم