Гарчи ғариқи баҳри мзоиқ чу лангарам

گرچه غریق بحر مضایق چو لنگرم

Охири дилии васеъ чу баҳрии сет дар барам

آخر دلی وسیع چو بحری ست در برم

Чун баҳр агар чаҳ нест ба ҷузи бод дар кафам

چون بحر اگر چه نیست به جز باد در کفم

Аз гавҳар насуфта чу дарёи тавонгарам

از گوهر نسفته چو دریا توانگرم

Ман софии андаруну ҳарифони даври мо

من صافی اندرون و حریفان دور ما

Хӯнам ҳаме хуранд ба дастон ки соғарам

خونم همی خورند به دستان که ساغرم

Аз сӯзи синаи домани авдии осмон

از سوز سینه دامن عودی آسمان

Дӯди дилами гирифтаи ту гӯйӣ ки миҷмарам

دود دلم گرفته تو گویی که مجمرم

Чун теғ агар бараҳнаам аз ҷаври рӯзгор

چون تیغ اگر برهنه ام از جور روزگار

Зонам забони дароз ки покизаи гавҳарам

زانم زبان دراز که پاکیزه گوهرم