Кӣ диҳад дастам ки дар поят срондозӣ кунам

کی دهد دستم که در پایت سراندازی کنم

Ту зании чавгон ва ман чун гӯй сарбозӣ кунам

تو زنی چوگان و من چون گوی سربازی کنم

Нуктае зон лаб бигӯ то брФшонми ҷону дил

نکته ای زان لب بگو تا برفشانم جان و دل

Гавҳарии фармой то ман кӣса пардозӣ кунам

گوهری فرمای تا من کیسه پردازی کنم

Гар гадои хуонеи маро бешак ба султонии расм

گر گدا خوانی مرا بی شک به سلطانی رسم

Вари магаси гӯйии марои пайваста шаҳбозӣ кунам

ور مگس گویی مرا پیوسته شهبازی کنم

То ба озодӣ ва икрнгӣ шудам собити қадам

تا به آزادی و یکرنگی شدم ثابت قدم

Шояд ар чун сарви даъвӣ сарафрозӣ кунам

شاید ار چون سرو دعوی سرافرازی کنم

Бо ман ошуфта ҳамчун турра таррорӣ макун

با من آشفته همچون طرّه طرّاری مکن

Варна пеши мардумат чун ғамза ғаммозӣ кунам

ورنه پیش مردمت چون غمزه غمّازی کنم

Куштанами аввалӣ ки бо ноҷинс бӯдан дар қафас

کشتنم اولی که با ناجنس بودن در قفس

Ман на он мурғам ки бо зоғони ҳам овозӣ кунам

من نه آن مرغم که با زاغان هم آوازی کنم

Ғозӣаст он ғамза ва ман дасту пое май занам

غازی است آن غمزه و من دست و پایی می زنم

То тани худро шаҳиди ғамза ғозӣ кунам

تا تن خود را شهید غمزه غازی کنم

Сокинони қудси ин на ту сипар дар рӯи кашанд

ساکنان قدس این نُه تو سپر در رو کشند

Ҳар саҳар каз оҳи сӯзон новак андозӣ кунам

هر سحر کز آه سوزان ناوک اندازی کنم

Шаҳсавори тарки ман гар бугзарад ман чун ҷалол

شهسوار ترک من گر بگذرد من چون جلال

Хештанро хоки наъли тавсан тозӣ кунам

خویشتن را خاک نعل توسن تازی کنم