Мо сар бар остонаи дилбар ниҳода ем

ما سر بر آستانهٔ دلبر نهاده‌ایم

Ҷое ки пои дӯст буд сар ниҳода ем

جایی که پای دوست بود سر نهاده‌ایم

Дил баргирифтаем зи шодии рӯзгор

دل برگرفته‌ایم ز شادی روزگار

Якборагӣ ва бар ғами дилбар ниҳода ем

یکبارگی و بر غم دلبر نهاده‌ایم

Моро ба ноумедии азин дар марон ки мо

ما را به ناامیدی ازین در مران که ما

Бо сад умед рӯй бад-ӣн дар ниҳода ем

با صد امید روی بدین در نهاده‌ایم

Бар мо чаҳ мустазод кунад дайгарӣ ки мо

بر ما چه مستزاد کند دیگری که ما

Васли ту бо ду куни баробар ниҳода ем

وصل تو با دو کون برابر نهاده‌ایم

Таҳдиди мо ба оташ дӯзах макун ки мо

تهدید ما به آتش دوزخ مکن که ما

Худро ба ихтиёр дар озар ниҳода ем

خود را به اختیار در آذر نهاده‌ایم

Фориғи зи ҷаннатӣам ки номи руху лабат

فارغ ز جنّتیم که نام رخ و لبت

Боғи биҳишту чашмаи кавсар ниҳода ем

باغ بهشت و چشمهٔ کوثر نهاده‌ایم

Аз зулф ва чашм туаст ки ошуфтаему маст

از زلف و چشم توست که آشفته‌ایم و مست

Бар бахти тираи ҷурм бар ахтар ниҳода ем

بر بخت تیره جرم بر اختر نهاده‌ایم

Дар дили хаёли зулф ту дорему хосу ом

در دل خیال زلف تو داریم و خاص و عام

Бурданди бӯ ки авд ба миҷмар ниҳода ем

بردند بو که عود به مجمر نهاده‌ایم

Ишқи нахусти тоза ва мо бо ту ҳар замон

عشق نخست تازه و ما با تو هر زمان

Бунёди ъшқбозии дигар ниҳода ем

بنیاد عشقبازی دیگر نهاده‌ایم

Умрии сет то ба ҳамдамии шавқ чун ҷалол

عمری‌ست تا به همدمی شوق چون جلال

Бар каф ба ёди лаъли ту соғар ниҳода ем

بر کف به یاد لعل تو ساغر نهاده‌ایم