Падед нест дигар раҳи дил бало ҷӯям

پدید نیست دگر ره دل بلا جویم

Надонам ин дил гум гаштаро куҷо ҷӯям

ندانم این دل گم گشته را کجا جویم

Ту гулистонӣ ва ман булбули санохонам

تو گلستانی و من بلبل ثناخوانم

Ту офтобӣ ва ман зарра ҳаво ҷӯям

تو آفتابی و من ذرّه هوا جویم

Маро ки лофи гадои ҳамеи занам чаҳ аҷаб

مرا که لاف گدایی همی زنم چه عجب

Агар нўолаҳ эй аз хон подшо ҷӯям

اگر نواله ای از خوان پادشا جویم

Биё вагар сари шӯрида боядат саҳл аст

بیا و گر سر شوریده بایدت سهل است

Марост вом ба гардани туро ризо ҷӯям

مراست وام به گردن ترا رضا جویم

Марои зи ёр ҷФокор нест чашми вафо

مرا ز یار جفاکار نیست چشم وفا

Хатостгар зи ҷФопишгон вафо ҷӯям

خطاست گر ز جفاپیشگان وفا جویم

Ба саъии ком касе чун намешавад ҳосил

به سعی کام کسی چون نمی شود حاصل

Пас он бааст ки коми худ аз худо ҷӯям

پس آن بِهْ است که کام خود از خدا جویم

Хаёли зулфи сиёҳи ту май пазади дили ман

خیال زلف سیاه تو می پزد دل من

Балои ҳамеи талабади хотири блоҷўим

بلا همی طلبد خاطر بلاجویم

Табиби дарди маро чун бидид оҷизи гашт

طبیب درد مرا چون بدید عاجز گشت

Куҷост лаъли лабат то аз ӯ даво ҷӯям

کجاست لعل لبت تا از او دوا جویم

Ҷалол ҳар чаҳ бигӯед тамом гуфта ӯст

جلال هر چه بگوید تمام گفته اوست

На дузд гуфта мардум басон хоҷуем

نه دزد گفته مردم بسان خواجویم