Маъшуқа ба чанги ор ва майу чангу чғонаҳ

معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانه

Коҳўоли ҷаҳони ҷумла фусунасту фасона

کاحوال جهان جمله فسون است و فسانه

Соқӣ ба май аз лавҳи дилами ақли Фрўшўӣ

ساقی به می از لوح دلم عقل فروشوی

То чанд ғами оламу афсӯси замона

تا چند غم عالم و افسوس زمانه

Кӯтаҳи назарони чеҳра мақсӯд набенанд

کوته نظران چهره مقصود نبینند

Тир аз назар рост шавад сӯии нишона

تیر از نظر راست شود سوی نشانه

Он сӯз ки дар синаи ман дӯши ниҳон буд

آن سوز که در سینه من دوش نهان بود

Имрӯз ба хуршеди расониди забона

امروز به خورشید رسانید زبانه

Гар аҳли дилӣ айб макун бехабарон ро

گر اهل دلی عیب مکن بی خبران را

Бар ошиқ дилдода нагиранд баҳона

بر عاشق دلداده نگیرند بهانه

Пари шӯи з май эй длшдаҳ то дӯш ба дӯшат

پُر شو ز مَی ای دلشده تا دوش به دوشت

Оранд чу чанг аз дар майхона ба хона

آرند چو چنگ از در میخانه به خانه

Омад ба лаби хушки зи ғами киштии ҷонам

آمد به لب خشک ز غم کشتی جانم

Венаи баҳри талабро на падедаст карона

وین بحر طلب را نه پدید است کرانه

Хуррами дили он ков чу ҷалол аз ҳамаи олам

خرّم دل آن کاو چو جلال از همه عالم

Бигирифт канорӣ ва бурун шуд зи миёна

بگرفت کناری و برون شد ز میانه