эй аз май ишқи ту дилами маст

ای از می عشق تو دلم مست

Дар пои ғамат фитодаам паст

در پای غمت فتاده ام پست

Бар санги ғами ту ҷоми сабрам

بر سنگ غم تو جام صبرم

Аз даст дар аўФтод ва бишикаст

از دست در اوفتاد و بشکست

Ман волау чашми ту баробар

من واله و چشم تو برابر

Ҳушёр ба бода кӣ шавад маст

هشیار به باده کی شود مست

Бо ишқ , хирад ситеза ме кард

با عشق، خرد ستیزه می کرد

Дар пой фикандаш аз сари даст

در پای فکندش از سر دست

Ҷоно чаҳ бадаст одат ӯ

جانا چه بد است عادت او

Дил май гусалади зи дӯсти пайваст

دل می گسلد ز دوست پیوست

Онро ки иродатӣ сет донад

آن را که ارادتی ست داند

Бисмии аллоҳ агар иродатат ҳаст

بسم اللّه اگر ارادتت هست

Аз дили матлаби вафои ҷлоло

از دل مطلب وفا جلالا

Кони қатра ба баҳри ишқи пайваст

کان قطره به بحر عشق پیوست

Он кови сари дард дӯст дорад

آن کاو سرِ دردِ دوست دارد

Аз дардисар замона вораст

از دردسر زمانه وارست