Куҷои гавҳари васлаши орм ба даст

کجا گوهر وصلش آرم به دست

Ки ҷузи бод чизе надорам ба даст

که جز باد چیزی ندارم به دست

Сари зулф ӯ то нагирад қарор

سر زلف او تا نگیرد قرار

Кӣ ояд дил беқарорам ба даст ?

کی آید دل بی قرارم به دست ؟

Гуҳаш мефишонам сари худ ба пой

گهش می فشانم سر خود به پای

Гуҳаши ҷон худ месипорам ба даст

گهش جان خود می سپارم به دست

Бидодам дил аз даст чун дидамаш

بدادم دل از دست چون دیدمش

Чаҳ чора набӯд ихтиёрам ба даст

چه چاره نبود اختیارم به دست

зи теғи нигорин агар саркашам

ز تیغ نگارین اگر سرکشم

Сазад гар бабандинигорам ба даст

سزد گر ببندی نگارم به دست

Саромади дарин орзӯи рӯзи умр

سرآمد درین آرزو روز عمر

Ки уфтад шабии зулфи ёрам ба даст

که افتد شبی زلف یارم به دست

Алои соқӣ аз ҷоми ғам то ба кӣ

الا ساقی از جام غم تا به کی

Бидиҳ он май хушгуворам ба даст

بده آن می خوشگوارم به دست

Бунаи баркафами бода бар ёди он

بنه برکفم باده بر یاد آن

Ки бодаст азуи ёдгорам ба даст

که باد است ازو یادگارم به دست

Бибозам сари хешро чун ҷалол

ببازم سر خویش را چون جلال

Магари домани васлаши орм ба даст

مگر دامن وصلش آرم به دست