Соқио ! хез ва биор он оби рангомез ро

ساقیا! خیز و بیار آن آب رنگ آمیز را

Ваон ҳарифи талхи ширини кори шӯрангез ро

وان حریف تلخ شیرین کار شورانگیز را

Ҷузи ҳадиси риндӣу қлошӣ аз риндон мапурс

جز حدیث رندی و قلاّشی از رندان مپرس

Мо чаҳ медонем расми тавбау парҳез ро

ما چه می دانیم رسم توبه و پرهیز را

Гӯи биё аз ошиқон омӯз андари ним шаб

گو بیا از عاشقان آموز اندر نیم شب

Кист кин маънӣ бигӯед зоҳиди шаби хез ро

کیست کاین معنی بگوید زاهد شب خیز را

То бирезанд зи таби ғамро зи дили Сурхоби нӯш

تا بریزاند ز تب غم را ز دل سرخاب نوش

Бар сари Сурхоби рӯ то бенгарӣ табриз ро

بر سر سرخاب رو تا بنگری تبریز را

Ваа ки ҷонамро ба танг оварад аз ҷаври фалак

وه که جانم را به تنگ آورد از جور فلک

Гӯ ба даст меҳр ронад захми теғи тез ро

گو به دست مهر راند زخم تیغ تیز را

Соқио ! дар даҳ зи срҷўши саодати соғарӣ

ساقیا! در ده ز سرجوش سعادت ساغری

То ба мастӣ башиканам ин чархи меҳнати без ро

تا به مستی بشکنم این چرخ محنت بیز را

Хезу хоки кӯии майхона ба дастовар ҷалол !

خیز و خاک کوی میخانه به دست آور جلال!

То бадв равшан кунӣ ин дидаи хўнриз ро

تا بدو روشن کنی این دیده خونریز را