Сабои зи зулфи ту бӯе ба ошиқон оварад

صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

Насими он ба тани рафтаи боз ҷон оварад

نسیم آن به تن رفته باز جان آورد

Ҳазор ҷон сазад аз муждагар ба бод диҳанд

هزار جان سزد از مژده گر به باد دهند

Ки назд длшдгони буи длстон оварад

که نزد دلشدگان بوی دلستان آورد

Хабари зи чини сари зулфи мшкбўӣ ту дод

خبر ز چین سر زلف مشکبوی تو داد

Сабо чу аз дил гмгштаҳам нишон оварад

صبا چو از دل گمگشته ام نشان آورد

Агар на ҷони азизӣ чаро дамӣ бе ту

اگر نه جان عزیزی چرا دمی بی تو

Ба коми дили нафасӣ бар наметавон оварад

به کام دل نفسی بر نمی توان آورد

Дилами зи лутфи ту рамзӣ ба гӯш ҷон ме гуфт

دلم ز لطف تو رمزی به گوش جان می گفت

зи шавқи мардуми чашми об дар даҳон оварад

ز شوق مردم چشم آب در دهان آورد

Ҳазор бӯса лабам зад зи шавқ бар даҳанам

هزار بوسه لبم زد ز شوق بر دهنم

Аз он ки номи даҳони ту бар забон оварад

از آن که نام دهان تو بر زبان آورد

зи васли ту камарати ҳамчуи ман ба ҳеҷ бараст

ز وصل تو کمرت همچو من به هیچ برست

Вгрчаҳ бо ту падари даст дар миён оварад

وگرچه با تو پدر دست در میان آورد

зи ашки чеҳра ман ҳаст дашт равад овар

ز اشک چهره من هست دشت رود آور

Аҷаб набошад агар бод заъфарон оварад

عجب نباشد اگر باد زعفران آورد

Ба дасти ҳиҷри ту бар ҷон беқарорам зад

به دست هجر تو بر جان بی قرارم زد

Ҳар он хаданг ки айём дар камон оварад

هر آن خدنگ که ایّام در کمان آورد

Касе ба ҳазрати ту қурб ёфт ҳамчуи ҷалол

کسی به حضرت تو قرب یافت همچو جلال

Ки рӯй худ ба сӯии рост тарҷумон оварад

که روی خود به سوی راست ترجمان آورد