Бо лабат иттифоқ хоҳам кард

با لبت اتّفاق خواهم کرد

Намакӣ бенифоқ хоҳам хӯрд

نمکی بی نفاق خواهم خورد

Ҳар шаб аз сӯзи сина ҳамчун шамъ

هر شب از سوز سینه همچون شمع

Ману сайлоби ашку чеҳраи зард

من و سیلاب اشک و چهره زرد

Хезу обӣ бар оташами афшон

خیز و آبی بر آتشم افشان

Варна аз ҷон ман барояд гирд

ورنه از جان من برآید گرد

Онкии дил дар вафоӣ ӯ бастам

آنکه دل در وفای او بستم

Дили з мо барграфт ва нек накард

دل ز ما برگرفت و نیک نکرد

эй дил ар нестат таҳаммули сӯз

ای دل ار نیستت تحمّل سوز

Ҳамчуи парвонаи гирди шамъи магарад

همچو پروانه گرد شمع مگرد

Ту бихобӣ чаҳ огаҳӣ зон кас

تو بخوابی چه آگهی زان کس

Ки нхсбди шабии чунин аз дард

که نخسبد شبی چنین از درد

Рӯй хубат бидид ва тарк гирифт

روی خوبت بدید و ترک گرفت

Боғбони он гулӣ ки май пурвирд

باغبان آن گلی که می پرورد

Ҳар ки дар пеши захми новаки дӯст

هر که در پیش زخم ناوک دوست

Дида бар ҳам занад набошад мард

دیده بر هم زند نباشد مرد

Чаҳ кунам чун ба гарму сарди маро

چه کنم چون به گرم و سرد مرا

Аз муҳаббат намешавад дили сард

از محبّت نمی شود دل سرد

Гар намирам ба дасти бӯси расм

گر نمیرم به دست بوس رسم

Бори дигар ба Авни эзади фард

بار دیگر به عون ایزد فرد

Ваа ки ҳоли даруни риши ҷалол

وه که حال درون ریش جلال

Ба китобат наметавон оварад

به کتابت نمی توان آورد