Дилам то кӣ чунин аФгор бошад

دلم تا کی چنین افگار باشد

зи савдои ту оташ бор бошад

ز سودای تو آتش بار باشد

Чаро аз гулистони оризи ту

چرا از گلستان عارض تو

Насиби дардмандон хор бошад

نصیب دردمندان خار باشد

Шабии ҳам давлати васлати бубинам

شبی هم دولت وصلت ببینم

Чу чашмами бахт агар бедор бошад

چو چشمم بخت اگر بیدار باشد

Аз он бода ки чашмат май фурушад

از آن باده که چشمت می فروشد

Куҷои шӯридае ҳушёр бошад

کجا شوریده ای هشیار باشد

Агар чашмати бирезади хӯни ошиқ

اگر چشمت بریزد خون عاشق

Бигӯ бо зулф то дар кор бошад

بگو با زلف تا در کار باشد

Харобиро буд рӯ дар тараққӣ

خرابی را بود رو در ترقّی

Диламро бо ғамат меъмор бошад

دلم را با غمت معمار باشد

Маро рӯй ту май бояд вгрнӣ

مرا روی تو می باید وگرنی

Гули андари гулистон бисёр бошад

گل اندر گلستان بسیار باشد

Буд аз иштиёқи зулфу чашмат

بود از اشتیاق زلف و چشمت

Агар шӯридае бемор бошад

اگر شوریده ای بیمار باشد

Дило ҳастӣ худ дар нестии ҷӯй

دلا هستی خود در نیستی جوی

Ки ин коло дар он бозор бошад

که این کالا در آن بازار باشد

Сиррии ковро на савдоӣ висол аст

سری کاو را نه سودای وصال است

Чаҳ ғам дорад агар бар дор бошад

چه غم دارد اگر بر دار باشد

Ҷалол ! ар васли хоҳии тарк ҷон кун

جلال! ار وصل خواهی ترک جان کن

Ки беҷон назд ҷонон бор бошад

که بی جان نزد جانان بار باشد